Fakat hissedebiliyordum. Benim ansızın kayboluvermemden korkuyordun ve bu, ölmeyi dileyecek kadar çamura batan birini kurtaramamanın verdiği bir korku değildi, biliyordum.
Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır.