büse
@bseenur
Şu anda okuduğu kitaplar
Her cuma bir araya gelen sözde bağları güçlü denilebilecek bir aile. Ancak içinde sırlar, içerden çatırdamalar..
Her karakterle ayrı bi bağ kurmayı sağlayan ve aslında herkesin kendince, kendi nedenlerince haklı olduğu, bu yüzden kimseye kızamadığınız bir kitap.
(Çiğdem'i hariç tutarım.)
Kitap 24 saat içinde bir ailede ne büyük değişiklikler olabileceğini anlatıyor. Bunu anlatırken sırasıyla tüm aile fertlerini dinliyoruz. Onları dinlemek bize çokça farklı perspektif sunuyor.
Kitapla ve karakterlerle çokça bağ kurduran Şermin Yaşar romanı.. Çok sevdim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir başınayken sıradan duran ama bir eskici dükkanında yan yana geldiklerinde neredeyse sihirli bir bütün yaratan bu 'tuhaf' insanların -ve eşyaların- yalın, neşeli ve biraz da hüzünlü öyküsü..
Japonya'da bir eskici dükkanında çalışan Hitomi'nin ağzından okuduğumuz kitap, başlarda yaklaşık bir 80 sayfa kadar bölük pörçük ve nereye bağlanacağı kestirilemeyen karakterin hikayeleriyle devam ettiği için başlangıçta okuyucuya çeviri hatası ya da kitabın saçma olduğu fikrini düşündürse de garip bi şekilde kitabın yarısından itibaren Hitomi'yle bir bağ kurmaya başlıyorsunuz. Kitabın sonuna geldiğinizde ise Nakano Eskici Dükkanı'nı özleyeceğinizi hissediyorsunuz.
Genel itibariyle durağan ama dingin hissettiren bir kitaptı. İçerisinde sıkça Japon geleneklerine değinmesi ise bu kültürü hiç tanımayan biri için bile güzeldi. Yine de fazla bir beklentiyle okumak yanıltıcı olabilir.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki bu kitap, kitap okumayı sevmekten öte, kitapları, kütüphaneleri, tüm rafların kitaplarla dolu olması düşüncesini seven herkesin hoşuna gideceği, çok sevimli bulacağı bir kitap.
Kitabı almadan önce hakkında çok bilgim yoktu ve doğrusunu söylemek gerekirse çoğu okuyucu gibi biraz da kapağının güzelliğinden aldım ki gerçekten çok hoş bir tasarım. Kitap içimi ısıtan, hoş bir seyirde ilerleyen bir kitap olsa da beni şaşırtan bir kitaptı. Şaşırdığım şey ise konuyu işleme şekliydi.
Aslında bu kitabın tamamen belirli bi konuyu anlattığını söylemek de zor. Elbette tüm hayatını geride bırakıp hayalini gerçekleştiren, bir kitapçı dükkanı açan birinin yaklaşık 2 yılını okuyoruz. Ancak normalde romanlarda ya da filmlerde gördüğümüz akış burada yok. Bahsettiğim şey girişte yavaş ilerleyip önce karakterlerin tanıtılması, sonrasında asıl olayın olduğu kısma gelinmesi, olaylar tam bitecek derken belki son bir ters köşe yapılması ve en son sona yaklaştıkça konunun bitmesi... Bu kitap, böyle bir aksiyon barındırmıyor. Ve aslında bu kadar beğenip başarılı bulduğum ilk konu da tam olarak bu zaten. Kitap sadece tek bir çizgi üzerinden ilerlerken asla sıkılmadığınız gibi karakterlerle beraber kitapevinin sakinliğiyle dinleniyorsunuz.
Bu kitapta başarılı bulduğum ikinci konu ise, ana karakterin yani sıra yan karakterlerin de hayatına misafir oluyo olmamız. Ve bu geçişlerin 'bak şimdi bu karakter de böyle' tarzında direkt bir tanıtma yoluyla değil de, akış içinde karakter gözünden hayata bakarak öğreniyoruz. Her karakteri eşit ölçüde görüyor ve kendilerini geliştirmelerine, bir kaç adım bile olsa daha ileri götürmelerine şahit oluyoruz.
Her ne kadar kitaptaki baş karakter Youngju olsa da ben asıl karakterin kitapevinin kendisi olduğu düşüncesindeyim.
İyilik ya da kötülük nedir? Kişi hayalleri uğruna her şeyi yapabilir mi? Herkes suçlu olabilir mi?
'Ve Yedinci Gün' serisinin üçüncü ve son kitabı olan Şeytan ve Genç Kadın'da iyi ve kötünün karşılaşmasını ve galip gelme çabasına tanık oluyoruz.
Her şey bir gün nüfusu yaklaşık 200 kişiden oluşan bir köye, turist mevsiminin dışında, sırtında altın külçeleriyle, aklındaki sorulara cevap bulmaya çalışan, şeytana köle olmuş bir yabancının gelmesiyle başlıyor.
Yabancı, köyün göç etmemiş en genci olan Chantal'e altınları gösterip köylülere iletmesi gereken bir anlaşma sunuyor. Anlaşmaya göre köylüler aralarından birini öldürürlerse altın onların olacak.
Yalnızca bir hafta gibi kısa bir sürede toplumun yapısının ne kadar çabuk değişebileceğini okuduğumuz bu eser, bize aynı zamanda iyi-kötü üzerine düşünmeye itiyor.
İyilik ya da kötülük nedir? Kişi hayalleri uğruna her şeyi yapabilir mi? Herkes suçlu olabilir mi?
Ayfer Tunç'u tanımak için ideal bi eser. Okumaya başlarken acaba basım hatası mı diye düşündüren kendimce çok hoş bulduğum bir teknikle yazılmış.
Kitap, bir kadın ve bir erkeğe ait aynı günlerde yazılmış iki farklı günlüğün birleşmesinden oluşuyor. Tek sayılı sayfalarda -kadının günlüğünden ismini öğrendiğimiz- Ekrem Beyin; çift sayılı sayfalarda ise Suzan Hanımın -böyle demeyi spoiler olmaması için tercih ediyorum- günlüklerini okuyoruz.
Bence en ideal okuma biçimi önce tek sayfaları okuyup erkeğin günlüğünü bitirdikten sonra tekrar başa dönüp çift sayfaları okuyarak tamamlamak.
Eserde aynı olaylara karşın kadın ve erkeğe ait farklı bakış açılarını görüyoruz. Biri olayın içinde diğeri de dışında olan iki bakış açısı.
Kitabın künyesinde yazan "12 Eylül'ün gölgesinde boğulan bir aşk hikayesi" tabiri, bana daha yoğun bir 12 Eylül hissi yaşayacağımızı düşündürmüştü ancak sanırım bunun bi günlük olduğunu, haliyle günlük hayattan daha çok bahsedeceklerini göz ardı etmemem gerektiğini gösterdi. Sonuç olarak karakterlerin kendi hayatlarını tafvir etme biçimini de genel olarak kitabı da çok beğendim.
