BAŞAK
@bskdgn
BİR BARDAK SUBakış Açısı
Bir miktar sevgi, bir miktar saygı, bir miktar anlayıs, bir miktar ask, ilgi ve ihtimam. Ozen gostermeli. Evet özen gostermeli insan kendine sonra karsıdakıne. Oncelıkle ozen gostermeli. Ozen gostermek incelikli iştir. Hiçbir seyın "şöyle bir" olmamasıdır. Oldugu kadar olup, fazlası kadar olmamasıdır. Taşan su ölçülmez, kabı doldurduğu kadarı ölçülür. Dudak payı bırakırsın , dökülme payı bırakırsın, az vermezsin sevgi gucenir, cok vermek ise anlamsız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
tüm kadınca bilmeyişlerin adısın sen Tante Rosa1000Kitap
Kadın vazgeçtikleriyle mi anılır yoksa seçtikleriyle mi?
Odamın kapısını açtığımda içerideki günışığı gözümü kamaştırdı. Çok yorgundum, bu güzel bahar havasına inat, hiç halim yoktu. Çok birşey yaşamamıştım o gün, canımı sıkacak ya da yolunda gitmeyen göze batan şeyler olmamıştı. Fakat dediğim gibi yorgundum. Yataga attım kendimi. Haftalardır değiştirmeye üşendigim nevresimin kokusu yorgunluğumun uzun zamandır devam ettiğini söyledi. Kendime kızdım, kendimden tiksindim yine de kilimi kıpırdamadan öylece uzandım. Perdeleri açık pencemden günışığı ayaklarıma düşüyordu. Bahçedeki çınar agacinin yapraklarinin gölgesi de keza öyle; ayaklarımı hareket ettirdiğimin yanılsaması...içim kıyıldı, içim burkuldu, içim sıkıldı. Göğsüme ardından bacaklarıma oturan öküz iyiden iyiye ağırlığını vermiş, beni olduğum yere sabitlenmeyi kafasına koymuştu. Saçlarımı cekistirdigini, burnumu sıktığını, kollarıma tırnaklarını geçirdiğini hissediyordum. Öküz vucuduma yerleşmeye başlamışti. Kaldırmak için cok zorlamadan sırf şansımı denemek niyetiyle bir çabaya girdiysem de anında pes ettim.
Hikayenin sonu geldi bu cümleyle. Hikâyeye devam etmek mümkün ama nasıl? Pelte bir çabayla mi yoksa dirayetli bir başkaldırıyla mı
Evyeye yapışan sümüğü görünce yine cinlerim tepeme çıktı. “Baba” diye bağırdım. Babamın horlamasını duydum. Uyuyan babama seslendiğim için tabi o da horlayarak cevapladı. Elime bir bıçak alıp sümüğü sıyırarak babama doğru gitmeyi, sonra da yanağına sürmeyi düşünürken midem bulandı. Yağ sökücüyü alıp sümüğün üzerine fıslatarak söküp atmak istedim. Ama nafile, karafatmaları böyle öldürmüştüm geçenlerde ama sümük bana mısın demedi. Babamı hayal ettim, artık nasıl bir basınçla hönkürdüyse, evyeyi tutturmak için kullanılan silikonlardan farkı yoktu. Ben uğraşmaya devam ederken tezgahtan bir karafatma geçti. Hazır elimde yağ sökücü var fıslattım birkaç kere, oracıka hakkın rahmetine kavuştu böcek. Neyse en azından bir işe yaradı yağ sökücü. Gelgelelim o sümüğü öylece bırakamazdım, bir çaresine bakmam lazımdı. Ben müdahale ettikçe o sabitlenmeye inatla devam ediyordu. “Baba” diye tekrar bağırdım. Bu sefer farklı bir horlamaya geldi. Sanki burnundaki dipsiz kuyuda onlarca sümük hareket ediyor gibiydi. “Baba”, cevap yok. En sonunda elimdeki yağ sökücüyle babamın odasına daldım, burnuna doğru fıslattım. Babamdan tuhaf sesler gelmeye başladı, burnundan sümükler akıyor, akıyordu. Durdurmalıydım, tampon mu yapsam derken, aktıkça hem midem bulandı, hem tuhaf bir zevk aldım. Babam gözlerini açtı, kan çanağı gözlerle bana baktı; şaşkınlık ve yakarışla. Yağ sökücüyü gösterdim. “Ne yaptın sen kızım” dedi. “Baba, ben!” Babam kafasına sola, duvara devirerek oracıkta öldü. Elimde yağ sökücü kalakaldım. İçeriye günışığı giriyordu. Mavi şişedeki sıvının seviyesini farkettim. Hala çoktu. Daha çok “böcek” öldürürüm diye düşündüm.
7/10
Beğendi
·2021 6. kitabı
