Oysa ‘acz’ o kadar konforlu ve iyileştirici bir şey ki.
“Ben bu kadarını yapabiliyorum, benim ona gücüm yetmez.” Derken iyileşiyorsun.
“Sonuçlarını ben belirleyemem, o kadar kudretim yok.” Derken dinleniyorsun.
“Acizim, insanım yapamıyorum” derken kabullenmenin iyileştirici kucağında şifa buluyorsun.
Çocukların arasında iyi duygular olsun diye ısrar etmek beraberinde kötü duyguları getiriyordu.
Çocukların arasındaki kötü duyguları anlamak beraberinde iyi duyguları getiriyordu.