Gruplar halinde yere uzanan kaplanlar kafalarını birbirlerinin kafalarına yaslarlar. Tek bir şey yüzünden! Eğer birinin üzerine yıldırım düşerse, diğerleri de onunla birlikte ölür. Yan yana, göğüs göğüse, kafa kafaya duran kaplanlar böylece ölüme birlikte gitme yemini ederler. Birisi öldüğü anda diğerleri de ölsün diye. Birbirlerine sahip çıkmak adına. Dost olduklarını ispatlamak için. Ölümü birlikte karşılayarak birlikte olmanın en onurlu yüzünü taşırlar, Kimse ihanet etmeden ve bir an olsun oradan kalkmayı düşünmeden öylece beklerler muhtemel bir ölümü.
Kitap hayattan konular üzerine farklı denemelerden oluşuyor Tarık Tufan ile tanıştığım ilk kitap iyi ki de bu kitapla tanışmışım.Her denemede kendimden bir şeyler buldum .Bittikten sonra hemen bir Tarık Tufan daha okumalıyım dediğim, tadı damağımda kalan ,bana kalırsa kitap gibi kitap. :) (Kişisel gelişim kitabı değil ama bende o hissi uyandırdı o yüzden bu kadar sevdim galiba.)
Dışarı çıktığımda gökyüzünü ciğerlerime çekip, çocukları havasız bırakmak endişesi var üzerimde.Böylesi garip ve bir o kadar saçma endişeler taşıyorum.
De ki; olsun, bunlar da geçer! Bir tek sen kaldın hayatımda, dualarına sırtımı yasladığım.
Neden sustuğumu soruyorlar bütün gece. Artık neden konuşmadığımı.
Onlara bilmediğimi söyle. Söyleyecek çok şey kalmadıgını anlat. Kadınların ahlarının üzerimizde kaldığını ve utangaç bir yüzle kelimeleri gizlediğimi söyle. Kurumlarının aşkına, şirketlerinin aşkına, okullarının, televizyonlarının, gazetelerinin aşkına incittikleri çocukların gazabından söz et. Ödeyemeyecekleri ağır bir hesabın kesileceği günü hatırlat.
Bir de de ki; sakalları ıpıslak olana kadar ağlayan bir peygamberleri vardi. Bir parça onur, bir parça merhamet işte o kadar.
Yalnızca sen varsın, sözlerimi film karelerinden araklayıp da konuşmadığım. Hep sahici kaldığım.