Kim bilir belki bir gün kapıma geleceksin
Siyah tüylü martılar yorgun pencerelerde
Benimle ağlayacak benimle güleceksin
Göğsünde ıstırabı deniz fenerlerinin
Hayatımdan fışkıran hüzne gömüleceksin
..zaman kavramını yitirdiği üç gün boyunca o görünmez baş edilmez gücün kendisini tıkmaya çalıştığı siyah çuval içinde debelenip durdu. Bir idam mahkumu kurtulamayacığını bile bile nasıl celladın elinden kurtulmaya çabalarsa öyle debeleniyor, çırpınıyordu..girmesine engel olan şey hayatının iyi geçtiğine duyduğu inançtı. Hayatını doğru yaşadığı inancı takılıyor, içeri girmesini engelliyor, onu bırakmıyor ve daha çok acı duymasına neden oluyordu…