Böyle anlarda yüzüne hayretle bakar. o an benden asır- larca uzakta olan bu insanın, daha birkaç saat önce beni neden gökyüzüne Çıkardığını, neden benzersiz sıfatlarla yűcelttiğini düşünürdüm...
Būtūn bunlar, beni kendisinden uzak tutmak icindi. Beni içine almamak, o ūrkmüs, korunaksız sevgisini benden giz- lemek içindi... Beni yūcelttikçe, benden gizieniyordu aslın- da. Sonradan aşağılamak, kūçümsemek; beni anlamadın, sen de diğerleri gibisin, beni siradanlastırıyorsun, yok edi- yorsun, demek içindi, onca yüceltip onca göklere çikarma- SI...
Ona yaklaştıkça, içinde sakladığı kırılganlıkiarını hisset- tikçe ve giderek bağlandıkça bana düşmanlığı daha da ar- artıyordu... Oysa içinde, dünyanın en ürkmūş, en korunaksız sevgisini saklayan bir dűsmanlıktı bu...