Bugün bir beat dinledim. Kafamın içinden geçenleri burada da paylaşmak istiyorum. Duymak, dinlemek ile hiçbir zaman eş değer tutulmaz ancak dinlemek için duymaya ihtiyanız olduğu gerçeğini de değiştirmez. Melodik tını, kafanızın içine girdiği an, duygu durumunuzu değiştirmek için bir çabada bulunur. Bunu gözlemlersiniz. İzlersiniz kendinizi. Genelde çoğu insan bir şarkı açıp onun sözlerine göre duygu durumunu şekillendirir. Bu en tehlikeli olandır çünkü söz, bulunduğunuz durumda asıl hissetmeniz gereken duygunun tam tersini hissettirebilir tesirini arttırıp azaltabilir. Sizin hislerinizi de böylece değiştirir. Odak, en büyük hazinelerden biridir. Bir şarkıyı defalarca dinlediğinizde her seferinde farklı bir şey duyuyor ve o şarkı tüm duyguları içerebiliyorsa türü ne olursa olsun bu sizin için artık bir müzik olmuştur. Müzik, öyle bir sestir ki sözlerini her seferinde defalarca tekrar tekrar yazıp hiç bitirilemeyecek olan bir şarkıya benzer. Hele onu az kişi duymuşsa. Duymak dedim ya duymak. Herkes duyar ya herkese duyurulmazsa? Kıymeti artar. Sessizlik gibi. Duyup dinlemesini bilenlere az ve öz olup gizli kalmayı başarmış olanlara, selam olsun!