Gözlerim beni yanıltmıyordu, gerçekten de yanakları kızarmıştı. "Arıza yapan robotlarla karşılaştım," dedi. "Tanrım, uzun zamandır bahsini bile açmamıştım. Neredeyse kırk sene oluyor. Aynen öyle! Sene 2021'di! Bense daha 38 yaşındaydım. Şey... hiç anlatasım yok."
Bekledim, neyse ki fikrini değiştirdi. "Neden anlatmayayım ki?" dedi. "Artık bana bir zararı dokunamaz. Hatırasının bile. Eskiden aptalın tekiydim, delikanlı. Hiç aklına gelir miydi?"
"Hayır," dedim.
"Öyleydim. Ama Herbie de zihin okuyabilen bir robottu."
"Efendim?"
"Türünün tek örneğiydi, onun gibisi gelmedi. Bir çeşit... Hataydı..."