"Özel bir insan olduğumu da sanıyordum. Fakat zaman, bütün insanlardan azar azar ömrünü alır gider. İnsanlar, zamanı gelince pat diye düşüp ölmezler. İçten içe aşama aşama ölürler, nihayet sonunda hesapları kapama zamanı geliverir. Hiç kimse bundan kaçamaz. İnsanlar, aldıkları şeyin bedelini ödemek zorundadır. Ben, bu gerçeği ancak şimdi öğrenebildim."
Sayfa 1004
Reklam
" Zaman her gün, bir gün ileri gidiyor."
Bir de ilerleyen bir şeyi yeniden eski yerine getirmek mümkün olmuyordu.
Sayfa 836
" Fakat insan ne kadar dikkatli olursa olsun, bir kez konsantrasyonu kaybolunca kesinlikle bir iki hata yapar. Yalnızlık, asit haline gelerek insanı eritir."
"Yalnız olduğumu düşünmüyorum" diye açıkladı Aomame, kısmen Tamaru'ya, kısmen kendisine. " Tek başımayım, ama yalnız değilim."
Sayfa 822
"Çoğunlukla yaşamımızı değiştirmek için bir yaşam boyu zamana ihtiyaç duyarız, epey düşünürüz, durum değerlendirmeleri yapar ve bocalarız, sonra başlangıca döneriz, boyuna düşünüp dururuz, zamanın raylarında dairesel bir hareketle ilerleriz, tıpkı daha fazlasına gücü olmayan toz bulutları, ölü yapraklar, molozlar gibi, bir kasırgalar ülkesinde yaşasak daha iyi olurdu."
Sayfa 82
"Oraya vardığında büyük olasılıkla Avrupa'yı göremeyeceksin, Eğer göremezsem, Avrupa diye bir yer hiç var olmamış demektir, Roque Lozano oldukça haklı, çünkü şeylerin var olmaları için iki temel koşul gereklidir, insan onları görmeli ve onlara bir isim vermelidir."
Sayfa 69