Bana göre polisiye bir romanı gerçekten okunabilir kılan birkaç detay vardır: Akıcı ve sade bir dil olması (Bunu yaparken tabiki de betimlemeleri öldürmemek gerekir), hikayenin gerçekten merak uyandırıcı olması ve başının sonuyla tamamen zıt konulardan oluşması. Belki de saçma gelecek ama bölümlerin birkaç sayfayı geçmemesi... Bunu neden söylüyorum çünkü polisiye okumak gerçekten zordur, bazen katili düşünmekten beynimiz hoşaf olur, yoruluruz. Ama bölümler kısa olduğu zaman, sayfalar daha hızlı akar ve bilinçaltımızda zorlandığımızı fazla hissetmeyiz. Bu tarzda yazan birkaç yazar örnek verebilirim. Tabiki bu örnek verdiğim yazarların her kitabı için geçerli değildir, sadece bazı seriler veya bağımsız romanlarda geçerlidir. Şu anki okuduğum Bikini kitabı da buna dahildir. Kitap birkaç sayfa da bir bölüm bitiyor ve bu da okuma hızını artıyor, dil zaten çok akıcı, pişman olmazsınız. Konusu ise gerçekten insanı sarıyor. Katile karşı zoraki empati yapıyoruz.Ne olur ne olmaz diye spoiler vermiyorum. Zaten sonlara doğru bol bol şaşıracaksınız :) Keyifli okumalar diliyorum. Yukarıda bahsettiğim yazarlar listesi: -James Patterson -David Baldacci -Osman Aysu -Dan Brown -Tess Getirirsen

Polisiye