Buğrahan Berk Karabıyık
@bugrahanberk
Siyah bir beyaz turna.
Gazeteci/Editör
İstanbul
11 Nisan 1997
15 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şermin Yaşar Türk Dili ve Edebiyatı'na son derece hakim, duru ve akıcı Türkçesi ile kolay okunan bir yazar. Bir önceki kitabı beğenmeyince açıkçası reseptör olarak bu kitabı özellikle okudum. Hem öykü okumak için hem de zihnimdeki kekremsi tadı sıfırlamak için. Tam da beklediğimi aldım kitaptan açıkçası. Yazar bu kitapta yaşamda yorgun argın bir yerlerde uyuyakalmış insanlarımızın hikayelerine mercek tutmuş. Hepsi içimizde aramızda yaşayan kahramanlar. Ben özellikle "Çöp" öyküsünü çok beğendim. Çok dokundu bana. Şimdi bir yabancı klasik daha okuyup sonra bir Şermin Yaşar öyküsü daha atacağım araya. Hani bir şey koklamaktan yorulan burnumuza kahve kokusu vermek gibi.
Reklam
Açıkçası bir Türk edebiyatı düşkünü olarak bu tarz kitapları okumak benim için zor, klasik bile olsalar. Kaldı ki yazarın anlatım tarzı da çevirmenin üslubu ve yer yer devrik cümleleri de hiç hoşuma gitmedi. Herkesin ayıla bayıla okuduğu ve methiyeler düzdüğü eser hakkında benim düşüncelerim çok pozitif değil. Elbette belki de henüz içinde bulunduğum yaş veya dönemde de böyle düşünmüş olabilirim. Kitabın anlattıklarına gelirsek Buzzati hayatıma önemli bir tabir kazandırdı. Bence hepimizin hayatında bir Tatar Çölü var. Ufacık da olsa bir umutla, inatla beklediğimiz bir şey ya da bir yer belki. Yani esasında konu ilgi çekici ama anlatılışı çok tutmadım şahsen. Olaylar içerisinde de gerçekten etkilenerek okuduğum ve kendimden bir parça bulduğum tek kısım ise Drogo'nun ilk izninde anne evine döndüğü kısımdı. Genel olarak ne keşke okumasaydım ne de iyi ki okudum diyeceğim bir kitap. Hayatınız ve varoluşunuz üzerine karamsar fikirleriniz var ya da kötü bir ruh halindeyseniz hele kesinlikle uzak durun derim.
Sonda söyleyeceğimi başta söyleyerek başlayayım Türk edebiyatı ve şiiri tutkunuysanız bu kitap tam size göre! Bu yönden lezzetli ve doyurucu bir kitap olduğunu kesinlikle söyleyebilirim. Benim baş karakterler ile her zaman sorunum oldu, o yüzden bu baş karaktere de sıklıkla kızdım, küfrettim. Yardımcı karakterler ise süperdi, Ayfer Tunç olayları her zamanki kendine has kronolojisi ile anlatıyor. Yazarı ya da Tarantino'yu sevmiyorsanız kafa karıştırıcı olabilir. Neyse ki ben seviyorum o yüzden bundan da keyif aldım. 70'lerden günümüze kadar uzanan bu olaylar canım ülkemizde geçiyor ama onun pis, kötü, karanlık tarafını gözler önüne seriyor ve vicdanlarımıza sesleniyor. Bir değer uğruna hayatımızı feda edebilir miyiz diye sorduruyor. Bu yönüyle bana "Life of David Gale" filmini hatırlattı. Hayatla bir sorunu olanların kitabı, hem yazarı hem okuruyla.
Kitabın giriş kısmı oldukça ilgi çekici, altı sağlam fikirlerle dolu önermeler, alıntılar ve kitap önerileri ile başlarken ardından Amerikan kültürüne saplanıp kalıyor ve çok fazla tekrar eden motif görüyoruz. Üstelik sonuç bölümünde elle tutulur hiçbir öneri elimizde kalmıyor. Başlangıcına bakılınca gelişme ve sonuç bölümleri büyük bir hayalkırıklığı ve damakta kekremsi bir tat bırakıyor. Amerika, televizyon ve siyaset konularına aşırı ilgisi olmayan kimseye önermiyorum.
Son derece akıcı, sade ve anlaşılır bir Türkçe'ye sahip. Kısa ve ustalıkla kurgulanmış cümleler. Orhan Kemal daha ilk kitabından ne büyük usta olacağını göstermiş adeta. Bir çırpıda okunacak ve bu topraklara dair, Milli Mücadele yıllarına dair, Çukurova'ya dair çok fazla izlenim elde edebileceğiniz bir kitap. Herkesin kütüphanesinde bulunmasında fayda var.
Reklam