Buğrahan Zeki Kadak
@bugrahannk
"Kendime Hikâyeler" isimli kitabımı almak için;
ritimsanatyayinlari.com/urun/bugrahan-z...
İstanbul
4 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
"Sıkışmak"Hikaye
Dişliler dönüyor, dünya daha hızlı dönüyordu. Topaçlar dönüyordu küçük dünyalarında çocukların. Soğuk demirler birbirleriyle çarpışıyor, çıkan kıvılcımlar küçük dünyaların ateşini harlıyordu. Makineler çalışıyordu, yangınlar en küçük umut kırıntısını kül edene kadar durmadan sıçrıyordu yamaçlarında enkazların. Her enkazın tepesinde katılaşmış, katran tutmuş bir yürek ve altında masum hayallerin yıkıntıları üstüne kurulmuş bir koltuk...
Reklam
"Özgürlüğün Portresi"Hikaye
Ve kadın, hiçbir desteğe ihtiyaç duymadan doğruldu. Bu
oda ona geçmişin ve geleceğin tüm hayallerini bahşetmişti. Kutsal
olanların gözleri önünde, kutsal olanı anlamıştı. Ve kutsal olanların, gerçekleştirilmesini beklediği tüm hayallerini ve yarım kalmış
tüm umutlarını arkasına alarak kendisini bekleyen ışığa baktı…
Kadın ayağa kalktı.
"Özgürlüğün Portresi"Hikaye
Aynada geçmişin izlerini
görüyordu. Kendi içine hapsedilenlerin, içinde yaşadıklarını görüyordu. Pranga vurulan ayaklar onundu, işkence görmüş bedenler
de. Sayısız iftiralar, hakaretler ve kötü sözler duyan kulaklar ona
aitti. Günyüzü görmeyen gözler onundu. Annesinin karnında öldürülen yavru onun yavrusuydu. Ve toprağa gömülmüş küçük kız,
kadının kendisiydi. O, gördüğü tüm tabloların içindeydi…
"Özgürlüğün Portresi"
Geçen her saniyenin kurbanı farklı, fakat acıları ve kederleri aynıydı. Kimi zaman diri diri toprağa gömülen küçük bir kız çocuğu, kimi zaman saf aşkını taşıdığı yoldaşı tarafından katledilen bir kadın… Yüzler değişiyor fakat hikâyeleri aynı kalıyordu. O yüzlerin taşıdığı ifadeler gerçekliğin değişmezliğini gün yüzüne çıkarıyor; yüzlerindeki hüzünlü çizgilerin her ayrıntısı, ona bakan vicdanlı yüreklere dayanılmazlığın son raddelerini yaşatıyordu…
Reklam