bana bir kaç hayati meseleyi ödünç ver kalbim
görüş günlerinde seninle konuşabilmem için.
kalbim neden ben?
sırf sevinesin diye seni bir kere bile
elinden tutup parka götürmedim.
ikimizin bir aradalığı başlı başına bir fark olarak dünyanın çelişkisine eklensin istedim, bu fark başka bir şey, gerçek bir şey etsin istedim herkese ve her şeye meydan okumak istedim birlikte bir ağaç dikelim ve bizden sonra yaşamaya da devam edeceğini bilerek büyümesini izleyelim istedim. beni içinde ihtiyacın olan her şeyin yetiştiği bir bahçe gibi düşünmeni istedim.
Olup biten her şeyle ilgili bir neredeysen var senin. Neredeyse ile çok geç arasında sıkışıp kalmışsın. Hayatın hep bu iki şey arasında kararsız bir salınmadan ibaret.