“Dokunuşları öyle içten ki, sözcüklerle anlatamadığını sanki parmaklarının ucuyla söylemek istiyor. Ellerinin sıcaklığını içimde bir yerlerde hissediyorum; sanki yanımda annem, sakınımsız, güvenebileceğim bir dost var. Gözlerim doluyor, günlerdir biriktirdiğin acılar, öfkeler, kaygılar, kuşkular, korkular sonunda taşıyor. Kendimi daha fazla tutamıyorum, koca adam burnumu çeke çeke ağlamaya başlıyorum. İyice sarılıyor bana…”
“Belki de daha çok aşık olursun bana.”
“Seni yeteri kadar seviyorum şimdi.” dedim. “Ne yapmak istiyorsun beni mahvetmek mi?”
“Evet seni mahvetmek istiyorum.”
“Çok iyi” dedim. “Ben de istiyorum bunu.”