"Melun hayat!" diye homurdandı. "İşin acı ve can sıkıcı tarafı, bu hayatın, operada olduğu gibi, tazim ile ve yahut çekilen ıstırablara karşı bir mükâfatla değil de ölümle bitişidir."
Uzelkov'un içine bir hüzün çökmüştü. Bir zamanlar sevilmeyi istediği gibi şimdi de hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordu. Bu ağlamanın çok hoşuna gideceğini, ruhuna bir ferahlık vereceğini hissediyordu. Gözlerine yaş yürümüş, ama bir yumru gelip boğazına tıkanmıştı.
Güneşin kavurduğu otlar öylesine umutsuz, öylesine hüzünlü ki, yağmur yağsa da yeşermeyecekleri belli. Ağaçların doruklarıyla bir şey gözetliyormuşçasına kımıltısız duran orman bir beklenti içinde sanki...