Eğer bir kimse yazar olmak için çalıştığını zamanından önce ilan etmişse,ismi kitap kapaklarında tekrar tekrar görülünceye kadar onun çektiği acılarla alay edilir sadece.
Ülkemizde sanatçının yazgısı gerçekten ilginç.Yaşadığı sürece ilgilenilmiyor,ölür ölmez göklere çıkarılıyor. Ama kısa bir süre içindir bu,sanki bir törenin gerekleri yerine getiriliyordur,ölümü izleyen birkaç gün,bilemediniz birkaç hafta sonra her şey eski durumunu,ilk durumunu alıyor.
Yalnız öldüğünün gün seviliyorsunuz. Ertesi gün bundan da bıkılıyor.
Yine de öldükten sonraki durum daha iyi galiba.