Burak Dönertaş
@burakdonertas
42 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ekmek arası Bayat Ekmek gibi kitap.
Çevirisiyle, içeriğiyle sıkıcı, yazmak için yazılmış bir kitap. zaten zevksiz içeriğin bir de kötü çevirmene denk gelmesi ekmek arası bayat ekmek yiyormuş gibi hissettirdi. Kitap pek yeni bir şey söylemiyor. Bir ferrari hikayesi var ki niye yazıldığını bile anlamadım. Özetle bundan çok iyilerini makale ya da YouTube videosu olarak okuyabilir/izleyebilirsiniz. Kitabın tek güzel tarafı çok güzel bir kapak tasarımına sahip olması yoksa oldukça yavan sıradan bir kitap.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yine bir solukta okunan Philip K. Dick romanı ama bilimkurgu değil. Angel Archer’ın gözünden kocası Jeff, Psikopos olan Kayınbabası Tim, Tim’in sevgilisi Kirsten ve şizofren oğlu Bill’den mütevellit bir hikaye. Arkada hristiyanlığa dair kurmaca bir teolojik tartışma var ki bana “Man from earth” filmini hatırlattı.
Angel’ın iç sesiyle beraber Dante’nin ilahi komedyasından Kant’a uzanan dipnotlarıyla ve kendine ait bir soundtrack listesi olan bu romanı okumanızı öneririm.
dikkatini çekmek istiyorum.
Kitap usta kumarbazların kendi stratejilerini anlatırken böbürlenmek ile çok fazla detay verip her şeyi öğretmemek arasında yazar gidip geliyormuş gibi geldi bana :) Okudukça aslında insanları belirli bir akış içerisinde uygulamalara, ürünlere nasıl bağımlı (evet alışkanlık değil bağımlı) yapabileceklerine dair su altında oldukça fazla dile gelmemiş yöntemin olduğunu hissettim.
Kitabın dipnotları en az kitap kadar değerli, es geçmemenizi ve iz sürmenizi öneririm. Aynı zamanda modern zamanın bize oynadığı oyunun artık imkanın bilgiye erişmek değil de o bilgiye erişmek için zamanımızı ve dikkatimizi harcamakla ilgili savaşta olduğunu anlatıyor. Evet elimizin altında dünyanın en kolay ve neredeyse sınırsız bilgi kaynağı varken bu sefer onu hakkıyla kullanabilecek yetilerden silahsızlandırılmışız gibiyiz.
Her bildirimde resmen zil çalınca ağzı sulanan köpekler gibi elimiz telefonumuza gidiyor ve bizden isteneni yapıyoruz. Kitabı sadece bu anlamda ürün geliştirmek isteyenler için değil bir kullanıcı olarak kendinizi nasıl bir batağın içinde olduğunuzu görmek için okumanızı öneririm. Günde kaç saat instagram ve twitterda vakit geçirdiğinizi, 10000lerce twit atarken ya da yüzlerce uzay boşluğuna gönderdiğimiz story ve fotoğraflar için harcadığımız saatleri düşünün. Sonra o saatlerin sadece %20'sini kendinizi geliştirmek harcadığınızı düşünün işte o zaman nasıl zarar ettiğimizi daha iyi anlayacaksınız.
Not: sosyal medya uygulamaları silindi ya da bildirim izinleri kapatıltı. ben ne zaman istersem o zaman bakıyorum. telefon beni değil ben telefonu yönetiyorum.
Eğer bu kitabı beğendiyseniz daha fazla Davranışsal İktisat konusunu okumanız, Daniel Kahneman ve Dan Ariely gibi yazarlara yönelmenizi öneririm. Aslında kitap biz insanların rasyonel olmadığını, her kararımızı mantıkla izah edilemeyeceğini kendi bakış açısıyla anlatıyor. Bilişsel önyargılarımızın, bizim farkında olmadığımız hislerimizin ve karar vericilerimizin, beynimizin bir anlamda bize oynadığı oyunların hafif bir girişi gibi. O yüzden kitap çok doyurucu değil, tarihine dikkate alarak normaldir diyorum. Çünkü köprünün altından çok sular aktı diyebilirim. Müşterisini, kullanıcısını anlamak, kendisiyle ilgili daha yüksek bir farkındalık seviyesine çıkmak isteyen herkese bu kitabı okumasını şiddetle öneririm ama bununla yetinmeyin.
Fırça Darbesi
Okuduktan sonra anlam kazanan kitap kapaklarını seviyorum. 6 fırça var kapakta. Fungui, karısı, kızı, oğlu, damadı ve torunu. Her bir fırça darbesinin birini işaret ettiğini düşündüm. Hayat tek bir açıdan iyi ya da kötü olarak tanımlanmayacak, gel-gitleri bol ve bunlara karşı sürekli kulaç atmanız gereken dalgalı bir deniz gibi kitapta. Evet Fungui o büyük kabullenmişlikle ve sade diliyle bunları anlatırken onun adına hem üzülüyor hem de bu hayatı olduğu gibi kabul eden yaşlı adama saygı duyuyorsunuz. Kitabın başındaki öküz ile olan diyaloğun kitabın sonunda bağlanış kısmında gülümsetti. Su gibi aktı gitti. Hayat gibi.
Bizim de hayata bırakacağımız ancak bir fırça darbesi kadar.