“Şimdiye dek hiç olmadığım türde bir yalnızlık içindeydim; yalnızca yalnız olmak gibi değil yalnız olmayı bile becerememek gibi bir yalnız olmak, anladınız mı?”
“İnsan nerede büyüdüyse, orası sonsuza dek içinde kalır; sana iyi de gelse kötü de gelse, her şey unutulsa bile orası hatırlanır. Neredeyse seni öldürecek olsa bile. Yaşadıkların rüyalarına sızıp kâbuslarını körüklese bile. Bazen oradan kaçıp bir daha dönmemeye yemin etsen bile, günün birinde kendini tam da oraya dönerken bulursun. Hayatının geri kalanına başka bir yerde devam edebilmek için tek dileğin, kafanı eğip aklını kaybetmeden oradan geçip gitmek olur.”
“Kendini birine her emanet ettiğinde, sadece aşkının nesnesini değil, aynı zamanda kendini de kaybetme riskiyle karşı karşıya kaldığını ve kendini bir daha bulma ihtimalinin olmadığını hissediyordu.”