Burcu Aras
@burcubrcu
Bir garip insanoğlu, onca şeye rağmen inanma kabiliyetini kaybetmemiş, kaybedememiş, onuncu köye restini çeken Jerzy Kosiński'nin boyalı kuşu, herhangi bir kimse, hiç kimse...
Kitap bitti...
(Syf.78)
Seyyidhan Kömürcü'nün son kitabı. Her kitabını okuduğumda bunun üzerine nasıl şiir yazılır ki diye okudum. Her kitabın da biraz daha yukarıya taşımıştı şiirlerini, yine öyle yapmış canım 
Seyyidhan Kömürcü .
Bir arkadaşım şiirleri nasıl bu şairin dediğinde, "keşke, bir madalyon gibi göğsümde taşıyabilsem."demiştim. Hayır abartmıyorum, aksine keşke abartabilsem. Keşke herkes okusa, herkes bilse.
Her kitabın sonunda bildiğimiz o boğazda yumruk hissi...
Okuyalım...
Seyyidhan Kömürcü .
Bir arkadaşım şiirleri nasıl bu şairin dediğinde, "keşke, bir madalyon gibi göğsümde taşıyabilsem."demiştim. Hayır abartmıyorum, aksine keşke abartabilsem. Keşke herkes okusa, herkes bilse.
Her kitabın sonunda bildiğimiz o boğazda yumruk hissi...
Okuyalım...
Kitabı okuduğumuzda bir kere daha anlıyoruz ki, savaşmamız gereken tek şey cehalettir.
Şaşırarak, üzülerek ve onlar adına, insanlık adına utanarak okudum.
Belgesel tatında bir kitap, akıcı, anlaşılır. Anlaşılır ama kimler anlar, kimler inanır, kimler yazarını dinsizlikle suçlar bilmiyorum :) o kadar inanılmaz o kadar akıl almaz şeyleri yazmış ki sevgili yazar, belgeleri falan olmasa bir deli kurmacası zannedersiniz. Ancak maalesef gerçek. Akıl almaz bir gerçeklik.
Keyifli okumalar diyeceğim ama, kitap bitince iyice huzurunuz kaçabilir...
Çünkü papatyalar yerde duran papatyalar değildir sadece...Şiir
Uzun yıllar şiirlerini okuduğum, dinlediğim, hep "bir gün başaracak biliyorum"a inandığım Sevgili Turan Çalışkan'ın edebiyat dünyasına ilk adımı Gölgedeki Fesleğen...
Sabah saatlerinde elime geçen, ilk önce bir solukta, sonra akşama kadar döne döne, altını çize çize tekrar okuduğum, içinde kırkı aşkın şiiri bulunan caaanım bir kitap olmuş. Her ne kadar mütevaziliği elden bırakmayıp "acemisiyim işin" dese de, şiirleri olabildiğine güçlü. Elbetteki gelişmekte olandır insan, daha da iyisini yapacağına, (nasıl ki bir gün şiirlerini herkese duyuracağına inandıysam) öyle inanıyorum.
Geçmişte yolumun onunla kesişmesinden, hayatıma dokunmasından ve bugün elimde adıma imzalı bir kitabı olmasından buruk bir sevinç duyuyorum.
Kitap ismini ayrıca çok beğendiğimi de eklemeden edemeyeceğim. Hüzünle beslediğinden canının kuşlarını, güneşle değil gölgeyle büyüyen çiçeği seçmiş kitabının adına...
Nacizane tavsiyemdir sevgili 1k ailesi.
Unutmadan;
Küçükken kuşları vuran çocuklar da iyi olabilir...
Nereden başlanır bilmiyorum... Üç kuşak kadın, dünyanın en acayip ailesinde doğmuş üç kuşak kadın. Sabiha, Sezin, Füsun... 33 yaşın sessiz gizi, teyzeler, anneanneler, semiş, muhsin... İlk önce karma karışık bir hikaye gibi gelsede sonra sarıp sarmalıyor. Gülümsetiyor bazen mesala ve birden bire hiç beklemediğin bir anda koyuveriyor yumruğu burnunun üzerine. Asla gözüne değil ama, okuman lazım çünkü. Burnumda sızı, gözlerim dolu dolu okudum bu kadınların hikayesini. Çok beğendim, sarstı beni. Tavsiyemdir, nacizane...
Burak Parmaksız'la ilk kez tanıştığım roman. Bu site de aldığım bir tavsiye mesajıydı aslında "Bunaltı." Gün içerisinde başlayıp bitirebileceğiniz bir anlatı. Aslına bakarsanız Asya'nın hikayesi biraz klişeyle anlatılıyor gibi. Bir çok kitapta rastlanılacak mahvolmuş bir hayat. Zaman zaman Türk Filmi izliyormuş gibi olmadım değil. Ama yine de hassasiyet göstereceğiniz, üzüleceğiniz, kızacağınız noktası oldukça fazla. Kolayca okuyacağım bir kitap olsun derseniz Bunaltı'yı okuyabilirsiniz.
Iyi okumalar...
