İnsanın tek doğumu annesinin onu doğurduğu gün değildi; hayat onu defalarca kendini yeniden doğurmaya zorluyordu. İnsan, farkında olmasa bile, kendini yavaş yavaş yeniden doğuracak kudretle donatılmıştı.
Deja vu, ilk kez yaşadığın bir deneyimi sanki daha önce de yaşamışsın hissi demekti. Vuja de ise bunun tam tersiydi. Aşina olduğun bir şeyi taptaze bir perspektiften görmek, eski sorunlara yeni bir yerden bakmak demekti.
Gerçek özgürlük, varoluşunun cezalandırılmadığı yerde mümkündü. Kimliğin için suçlanmadığın, dış görünümünle yargılanmadığın, seçtiklerin ve seçmediklerin için utandırılmadığın sürece özgürdün.