Kendini olabileceklerden korumak, utanç veren acı bir hatıradan korunmaktan her zaman daha kolaydır çünkü ne yaşayacağınızı bilmez fakat ne yaşadığınızı bilirsiniz.
İnsan o yaşlarda ne hissettiğini ayrımsayamıyor. Ya dümdüz ya da çok çetrefilli bakıyor dünyaya. Siyah ve beyazın tam arasında, yürüse ikisine de kavuşabilecek bir renk daha olduğunu fark edemiyor. O renkle ancak büyüdüğünde tanışıyor; siyahla ölemediğini ve beyaz zeytinmediğini gördüğünde…
Sevgi, kendiliğindendir. Ya vardır ya da yoktur. Sevginin beraberinde getirdiği hiçbir davranış biçimi bir amaca yönelik olduğunu hissettirmez ve sevileni tutsak etmez.