Bu kusurlu sayfalar için ağlıyorum, ama olur da gelecek kuşak bunları okursa sayfaların kusursuzluğundan çok -tabii başarabilseydim- gözyaşlarıma içlenecek, çünkü kusursuzluk ağlamaktan, dolayısıyla yazmaktan bile alıkoyardı beni. Kusursuz olan, kendini belli etmez. Aziz ağlar, çünkü insandır. Tanrı susar. İşte bu yüzden azizi sevebiliriz biz, Tanrı'yı değil.