Çelik zincirlerle sıkı sıkı bağlanmış bir adamın kanatları olsa neye yarar ki ? Yine mutsuz olur hem de kanatları olup uçamadığı için daha çok mutsuz olur . Ben de hazinesinin üstünde oturan bir Fafner gibi , her türlü insani muhabbetten uzak altınlarımın başında yoksunluk çekiyor , yine de yüreğimi altınlarıma açmıyor , hatta tam aksine onlara lanet okuyordum ; altın uğruna insanlıktan kopmuştum!
Bu dünyada altın , erdemden ve yetenekten ne kadar kıymetli olursa olsun , insanın gölgesine altından daha çok değer veriliyordu ; ve önceden vicdanımı servete feda ettiğim gibi , şimdi de gölgemi altına feda etmiştim - artık bu dünyada ne yapabilir , ne olabilirdim ki ?