Buse Saraç
@buse_srcc
"Anne babalar çocuklarıyla konuşmuyor, günlerini nasıl geçirdiklerini sormuyorlar. Zaman bulduklarında ellerine oyuncak, şeker verdikten sonra başlarını okşayarak ‘Hadi bir kenara çekilip oynayın’ diyorlar. Bu, aslında ‘Gözümüzün önünden kaybolun, ne yaparsanız yapın, yeter ki bizi rahatsız etmeyin’ demektir. Bu yüzden çocukluk döneminde, çocuğun aklı, ruhu ve kalbi, işlenmemiş bir tarla gibi boş kalıyor çünkü oraya hiçbir iyilik tohumu saçılmamıştır. Çocuklara iyilik, doğruluk ve sevgiden bahsedilse bile, bunlar basmakalıp bir şekilde yapılmaktadır. Anne babalar çocuğun ruhuna ve zekâsına hitap edecek şekilde konuşamıyorlar; isteseler de bunu beceremiyorlar. Doğrusunu söylemek gerekirse çocuklar anne babaları ve amca, hala, teyze, dayılarıyla aynı evde
yaşadıkları halde âdeta yetim gibidirler."
“Aydın olmak, modaya uygun giyinmek değildir. Aydınlar toplumun beyni sayılırlar. Toplum, sizi iyi bir eğitim gördükten sonra yüksek bir maaş alıp, akşamları salonlarda iskambil veya domino masasının başına geçip eğlenin diye okutmamıştır. Böyle yapanlar gerçek aydın değil; aydınların küflenmişidir. Aydınların görevi toplumun zekâsını, vicdanını, irade ve enerjisini uyandırmak ve harekete geçirmektir. Köylülere, işçilere ve toplumun alt tabakalarına nasıl daha iyi yaşayabileceklerini ve bunun için neler yapmaları gerektiğini öğretmelisiniz."
"Sen ne Ceasar’dın ne de Napolyon. Tek karış toprak işgal etmedin; hiç kan akıtmadın. Ama ülkemize binlerce yeni, sağlam, kuvvetli ve çalışkan eller kazandırdın. Milletin sağlığı için mücadele eden büyük kahramanın şanı, sonsuza dek yücelsin."
Beyaz Zambaklar Ülkesinde. Atatürk'ün bütün okullarda okutulmalı dediği kitap. Finlandiya da Türkiye Cumhuriyeti gibi bağımsızlığı için birçok can, birçok çaba vermiş bir ülke. Bağımsızlıklarını kazandıktan sonra çağdaşlaşabilmek için asıl önemli olanın zihinlerinin bağımsız olması gerektiğini anlamış bir ülke. ‘‘Gara inersin, bir yolcu gibi büfeyi ararsın. Bütün Avrupa’da büfenin ne olduğunu, orada her şeyin üç ,beş misli fiyatla satıldığını herkes bilir. Fin büfesinde, Fin lokantasında olduğu gibi, bildiğim kadarıyla hiçbir şey satılmaz. Büfeye sofra kurulur. Yemekler büyük bir orta masasına konur. Rafların bir kenarından her çeşit tabak, kaşık, bıçak, çatal görünür. Her şey masaya açık olarak konulmuştur. Kimse dağıtım yapmaz. Yemek, içmek isteyen her yolcu dilediği şeyi kendisi alıp doldurur. Doyasıya yiyip içer. Öğle, akşam yemekleri için bir ya da bir buçuk markkayı kendisi kasaya öder." "Rusya’da, bütün Avrupa’da olduğu gibi, halka güven olmadığı için bilet satılır, kondüktörü denetlemek için kontrolörler bulunur, peki o zaman kontrolörleri kim denetleyecek? Biz, kontrolöre değil, halka, insanlara inanırız." diyorlar. Eğitimde dünyanın en iyi ülkesi olarak geçiyor Finlandiya. Çocuk yetiştirmede, askerlikte, sağlıkta bütün alanlarda kendilerini nasıl geliştirmişler bir bir şahit oluyoruz okurken. "Anne ve babalara şunu sormak istiyorum: Siz çocuklarınızı eğitirken onlara kartal kanatları verdiğinizi düşünüyor musunuz? Yoksa kanatlarını daha ilk başlarda siz kendiniz mi kırdınız?" Keşke biz de kanat veren tarafta
