Buse Tekbıyık
@buse_tekbyk
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çiçek kokularını duymak istemiyorum
kardeşim/aygın baygın leylaklar/
Sümbüller, akasyalar doluşmasın odama/
Biranın köpüğü dudaklarımı gıdıklamasın/
arkasından parlak serinliğini tatmayayım/
Yumuşak yataklara gömülmesin gövdem/
Bir dizeyle kanırmasın yüreğim/
Hışırtılı, yeni giysiler görmesin bedenim/
Bir kadının üstünde sarsılmayayım/
Yüreğim dolmasın sevecenlikle, bir dostun karşısında/
Kuluncuna giren kurşunu duymak istemiyorum kardeşim/
Ve boynuna geçirilen halkayı boğazımda/
boyun kemiğini kıran ipi ve gövdenin
çelik soğukluğunu senin …
“Ne kadar uğraşsam da bu ilişkinin bir yere varmayacağını biliyordum, yine de duygularımdan kolayca vazgeçemiyordum. Onun yerine koyabileceğim bir şeyim yoktu ki.”
"Neden insanlar bu denli yalnız olmak zorundalar? Neden bu denli yalnız olunmak zorunda? Bu dünyada bu kadar çok insan yaşarken, her birimiz bir başkasından bir şeyler beklerken, neden bu kadar yalnızız? Ne için? Yoksa gezegenimiz, insanların yalnızlığından beslenerek mi sağlıyor dönüşünü?"