Buse Bozkurt
@busebzkrtt
Bu hayatta şu an en çok istediğim şey beni üzmen. Neredeysen söyle geleyim, orada beni üz.
Reklam
“apartmanın girişindeki lambayı sen mi kırdın bülent?"
"hangisini?"
"otomatik yanan, sensörlü lamba."
"hayır."
"komşu görmüş, yalan söyleme. süpürge sapıyla kırmışsın dün gece."
önüme baktım.
"neden kırdın?"
cevap yok.
"hasta mısın evladım? söyle bana, neyin var, neden kırdın lambayı, yapma böyle…"
"kırdımsa kırdım, ne olacak! çok mu değerliymiş?"
"lamba senden değerli mi evladım, lamba kim? yöneticiye de dedim. lambanıza tüküreyim, kaç paraysa veririz. sen değerlisin benim için."
"beni görünce yanmıyordu baba."
"nasıl ya?"
"görmezden geliyordu, yanmıyordu. kaç sefer yok saydı beni."
"e beni görünce de yanmıyordu bazen, böyle el sallayacaksın havaya doğru, o zaman yanıyor."
"hadi ya! sahiden mi?"
"evet. ucuzundan takmışlar. bizimle bir alakası yok."
babama sarıldım, yıllar sonra.
Hep böyle içi çürümüş, mücrim bir ağaç değildim. Bakma şimdi gölgemi her türden mahlukata çiğnettiğime.
Beni bu hale sokan; hep taahhüt edilen
ama hiç yerine getirilmeyen birtakım vaatler, sözler, karşılık bulamamış sevgiler ve beklentiler.
Hiçbir şeyi anlamak da istemiyorum zaten. Anlamaktan bıktım, dinlemekten bıktım, beklemekten... En çok da beklemekten.
Orada ol
Evlenmemiş ol
Ölmemiş ol
Hiçbir şey olmamış olsun sana
