Buse Güler Tüzün
@busegulerr
Reklam
Beni okuyamama durumundan çıkaran seri :)
Bukalemun serisinin ikinci kitabı Bukalemun Alaz bitti. Alaz'ın yorumunu ve alıntılarını paylaşamadan Yamandağlı'ya başlayıp yaklaşık 150 sf. okuduğumu belirtmek isterim :) Çünkü ikinci kitap öyle bir yerde bitti ki kitaplığımda üçüncü kitabın beni bekliyor olmasına çok sevindim.
Serinin ikinci kitabı olduğu için konusundan bahsetmeyeceğim, arka kapağında gerektiği kadar açıklama var zaten.
İlk kitaptan sonra seriye devam etmem gerektiğini biliyordum ama ikinci kitabı bu kadar kısa sürede bitireceğime, her şeyi bırakıp saatlerce kitaba gömüleceğime ben de emin değildim. Dağlı ve Yaman, Tahir ve Nermin, Füsun ve Ekrem, Ragıp, Halil... Hepsini okumak o kadar keyifli ve aynı zamanda yeri geldiğinde can yakıcıydı ki! Birçok karakteri, konuyu derinlemesine anladığım bir kitap oldu. Akımdaki soru işaretlerinin neredeyse hepsinin yanıtlarını aldım. Gözlerim dolu dolu okuduğum bir sürü kısım vardı, bu hem gülümseyerek hem üzülerek okuduğum bölümlerdi.
Yalan değil, ilk kitabı bu kadar çok beğenmemiştim. Sanırım o kurgu ve karakterlerle tanışma kitabımız olduğu için, doğal olarak, biraz daha uzak kaldı bana. Burada, Alaz'da sanki karakterlerin yanındaymışım, onlarla birlikte bir koşuşturmacanın içindeymişim gibi hissettim. Dağlı dağıldığında ben de dağıldım, Yaman çıldırdığında ben de sinir oldum, Ağrılı ve Zilal Ana geldiğinde benim de içim burkuldu, Esat ve Oğuz'a ben de kahkahalarla güldüm. Fırat ve Ayşe'yi gözlerimden kalpler çıkarak okudum. :)
Bu şekilde uzatıp üzerine saatlerce konuşabilirim. O yüzden en kısa zamanda, seriyi bana neredeyse zorla aldıran, bak sen çok seversin diyen arkadaşımla kitabın dedikodusunu yapacağım. Fakat size durumu şu şekilde açıklayabilirim; kurgu beni öyle bir aldı ki içine, bırakıp da arkadaşımla karakterler hakkında uzun uzun konuşamıyorum
"Alaz!"
(...)
"Sen benim adımı nereden biliyorsun?" dedi tehdit eder gibi.
Ekrem, gözünü bile kırpmadan ona baktı.
"Ben koydum adını da, ondan."
Tam arkasını dönmüş gidecekken Çakal'dan hayvansı bir ses çıktı.
"Kimsin ulan sen?" Kimsin?"
Dağlı, aniden geri dönüp sert, seri adımlarla tekrar sandalyeye yanaştı, adamın yüzüne eğildi çatık kaşlarla. Dişlerinin arasından fısıltıyla çıkan öfkeli kelimeler, adamın etlerine batıyordu.
"Üç saat işkence boyunca gıkını çıkartmayan o adam var ya, o adam, senin gibi şerefsizleri burnundan mendille atardı. O adam var ya o adam, adam olmak için senin gibi şerefsizlerin illa da bir çükünün değil, sağlam iki tane de taşağının olması gerektiğine inanırdı. Sırf küçücük kızı üzülmesin diye, onca acıya rağmen gıkını çıkarmayan o adam var ya, işte senin gibi bir şerefsizi, böyle eşek gibi anırtan bir kızın babasıydı. Anladın mı ben kimim?"
Reklam