Son zamanlarda kitap okumakta o kadar zorlanıyorum ki beni bu durumdan çıkarabileceğine gerçekten emin olduğum bir şeyler okumak istedim. Seçimimin doğru olması da kitabı iki seferde okuyarak bitirmemden belli oldu zaten. Mafalda, dokuz yaşında ve görme problemi yaşayan bir kız. Öyle ki doktor kontrollerinden anladığı kadarıyla yakın bir zamanda tamamen karanlığa gömüleceğinin de farkında. Şimdilerde bile görüşü giderek grileşiyor, kimi zaman sise dönüşüyor ve gözlerindeki sarı noktalar geçmiyor. Gözlük kullanıyor olsa da bazı şeyleri okurken, babasının ona hediye ettiği büyüteci kullanmak zorunda kalıyor. Böyle bir durumda olan Mafalda, karanlığa gömüleceği günler için farkında olmasa da geri sayım yapıyor aslında. Mesela, yapmaktan keyif aldığı şeyleri listeliyor ve artık yapamadığını fark ettiğinde üzerlerine birer çizik atıyor. Tıpkı bunun gibi, okulunun yanında bulunan çok sevdiği, içinde bir devle birlikte büyükannesinin olduğuna inandığı kiraz ağacını da bu geri sayıma dahil ediyor. Kiraz ağacını görebildiği yerden saymaya başlıyor adımlarını. İlk başta yetmiş metre olsa da giderek azalıyor o mesafe; altmış metre, elli metre, kırk metre... Kitabın konusu bu şekilde ilerliyor. Mafalda'nın bakış açısından okuyoruz ve bence on yaşına basmış olan bir çocuğun duygu durumu ve tepkileri çok güzel yansıtılmış. Tek seferde bitirebileceğiniz bir akıcılığa sahip olsa da cümlelerdeki bazı zaman kaymaları sinirimi bozmadı desem yalan olur. Buna rağmen aylardır doğru düzgün kitap okuyamayan bendeniz için de ilaç niteliğinde olduğu bir gerçek :) Timaş Çocuk yayınlarından çok daha güzel kitaplar da okudum ama Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe de sevdiğim kitaplardan biri oldu.