Buse Güler Tüzün
@busegulerr
Uzun bir sürenin ardından sanırım ilk kez bu kadar keyifle bir kitap okudum. Bir süredir romantik komedi ve roman okumuyordum. Buna ek olarak aylardır süren bir hevessizliğim de mevcuttu. Kitabı sipariş ettiğim andan itibaren beni geri döndüreceğine çok emindim, hiç de şaşırtmadı. Kitabı toplamda üç kez elime aldım ve bitirdim. Ben ki modern klasikleri bile günlerce elinde süründürebilen biriydim, bu benim için çok iyi oldu.
Tadında Aşk Var, henüz kurgu aşamasındayken haberdar olduğum bir kitaptı ama birkaç bölüm haricinde hiç okumamıştım. O kadar uzun zaman oldu ki okuduğumu da unutmuşum zaten.
Arka kapak yazısında konusundan çok güzel bahsedilmiş, hiç oraya değinmeyeceğim.
Kenan ve Balım çok sevdiğim çiftler arasına girdi. Tanışmaları, birbirleriyle sürekli atışmaları, kendilerine özgü oluşları çok hoşuma gitti. İkisi de karakter olarak kendilerinden gerektiğinde ödün verip gerektiğinde dimdik durdular, en çok hoşuma giden kısımdı galiba bu.
Kitap hem Balım hem de Kenan'ın bakış açısından anlatılıyor. Kenan'ın bölümlerini iple çektim dememe gerek yoktur sanırım. :)
Bana göre kitapta her şey olması gerektiği gibiydi. Klişelerden uzak, çok tatlı bir çifti okudum. Balım'dan ve Kenan'dan kendimde bulduğum kısımlar vardı, onlara oldukça hak verdiğim durumlar oldu. Kimi zaman içimi kıpır kıpır ettiler kimi zaman da duygulandım. Tam anlamıyla "tam" bir kitaptı. Tuğba, ilk kitabından beri keyifle okuduğum yıllardır tanıdığım canım arkadaşım. Her kitabında kendini daha da geliştirdiği bir gerçek. Yeni kitaplarını sabırsızlıkla bekliyorum.
"Seni seviyorum, nasıl sevmem sen benim annemsin," dedim fısıldayarak. "Ama ben sen değilim. Sen olamam. Bundan daha güçlüyüm."
"Sana motora binmeyi sevdireceğim," dediğini duydum. O kadar şaşırmıştım ki duymamış gibi yapıp cevap vermedim. Ama içimden geçenler başkaydı.
Okuduğum ilk Çehov kitabı Altıncı Koğuş. Ne güzel bir başlangıç yaptım! Daha ilk sayfalardan -garip bir şekilde- betimlemeleri çok hoşuma gitti. Mekanı ve insanları tam olarak kafamda canlandırabildiğimi düşünüyorum.
Olay örgüsü ve ilerleyiş de bir o kadar güzeldi. Kısa bir modern klasik, sıkmadan okuttu kendini ve bitti. Başlarken ve konusunu okuduğumda da böyle bir final beklemiyordum fakat geriye dönüp baktığımda muhtemelen olması gerekenin bu olduğunu düşünüyorum. Yoksa İvan Dmitriç sayfalar boyunca boşuna konuşmuş olurdu. :)
Yazarın diğer kitaplarına da mutlaka bakacağım.
