Büşra Usta Aydemir
@busem01
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tuvalet eğitimiÇocuk Gelişimi
Kitap özet gibi kısacık cümlelerle net bilgiler şeklinde ilerliyor. Çocuğa 18ay ile 2.5 yaş arasında tuvalet eğitimi verilmesini önermiş. Çocuğun eğitilmesi için tuvalete oturabilecek fiziksel olgunluğa, dil gelişimi olgunluğuyla sorulara cevap vermesi gerekiyor, psikolojik olarak oyun oynayan hayatında önemli değişiklik (taşınma, kardeş gelmesi, misafir gelmesi, seyahat vs.) varsa eğitim ertelenmeli diyor. Ayrıca ebeveyn de çocuğa tahammül edebileceği bir ruh halinde olmalıymış. En ufak bir başarısı övülüp, hatalarına kızmadan en az iki hafta tuvalet eğitimine ayrılmalıymış. Başarıları içinse yemekle ödüllendirmeyi uygun görmüş. Gece altına kaçırma sorumluluğu tek başına çocuğa yüklenmeyip ben seni kaldıracağım denmeliymiş. Çocuğu gece uykuya daldıktan 1 saat sonra, 12 de ve gece 4 gibi ve sabah uyandığında çişe kaldırmayı öneriyor. Gece 12 ve 4te kaldırınca çişi yoksa zorlamayın diyor. Eğer sık altına kaçırıyorsa gece yatmadan evvel sıvı alımı kısıtlanmalı denmiş. Açıkçası biraz eksik kaldığını düşünüyorum.
Bakkal çırağı olan küçük bir çocuğun akıllıca girişimlerini "başımıza icat çıkarma" dercesine olumsuz karşılayan yetişkinler var bu hikayede... Çocuklar affeder ama hiç bir şeyi unutmaz.
Abartmadan yaşamak lazımÇocuk Gelişimi
Hikaye de günümüzde insanların yavaşlamak nedir bilmeden sürekli yoğun çalışarak, kendi hırsları ve doyumsuzlukları ile nelere yol açtığı, güzel doğamıza ve samimi insanlığımıza neler olduğu, çocukları at yarıştırır gibi yarıştırdığımızı, bunalan ruhumuzun nasıl mükemmelliyetçi ve takıntılı hale geldiği örneklerle bir çocuğun gözünden anlatılmış. Her şeyi abarttık, büyüttük... Oysa hayat çok kolaydı zor hale getirdik. Birbirimize selam vermez olduk. Daha çok şey alabilmek için daha çok şeyi sattık, yok ettik. Ruhumuzu boşalttık ve her şeyi alarak doldurmaya çalışıyoruz. Müsrif olduk çıktık. Oysa aldığımız her yeni şeyin yük olduğunu fark edemedik. Sadeleşemedik, hırslarımızın kurbanı olduk. Bu kadar çok şeyi bu kadar sayfaya bir hikayenin sığdırmış olması bile onu değerli yapmaya yeter.