…kişinin yaşamının en büyük acılarından biri buydu belki, annesinin korunaklı rahminden çıkıp bu kötü dünyada kendi yaşamına başlamak, çünkü içeride her şey Tanrı’nın iyiliğiyle uyumluydu, dışarıdaysa ya bir Tanrı ya bir Şeytan…
“Çiçekler hiçbir şeyin kalıcı olmadığını öğretir bize; ne güzellikleri kalıcıdır ne de solgunlukları; çünkü sonradan yeni tohum verirler. Mutluyken de üzgünlen de hatırla bunu. Her şey geçip gider, yaşlanır, ölür ve yeniden doğar. “
“Eskiden gençlerin okuması gerekirdi; adları cahile çıksın istemezlerdi, ister istemez çalışırlardı. Oysa şimdi dünyadaki her şey saçmadır demeleri yeterli, bir anda başarıya ulaşıyorlar!”