“hemdem”
Birlikte’ anlamına gelen hem ile ‘nefes’ anlamına gelen dem kelimelerinden oluşmaktadır. Birlikte nefes alan ya da soluktaş şeklinde samimiyet ifade eder.
İşte insan da böyledir. Demlenmesi için yanması kavrulması gerekir. Gayenin çilesini çekmeyen demlenmez. Çile, hali bilmektir, yaşamaktır. ‘Dem’in geçmesini sabretmesini bilmeyen, demlenmez. Böyle olunca da isterse kaftanlar giysin, ne kelamı tat verir ne de ahvali. Kulağınıza küpe olarak takın: Yanmayan, yanar.
Sayfa 14 - İbrahim Baz/Bir Aşk Yolcusu Sufi·Kitabı okuyor
Eski arkadaşlarının çoğu cam tavana çarpmışlardı. Ancak o bunu yapmamıştı. Fazla mesailerle, büroda geçirdiği hafta sonlarıyla, savunmalarını hazırladığı uykusuz gecelerle cam tavanı tuzla buz edip havaya uçurmuştu…