Büşra
@busolata
1 Ocak
24 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kader denen şey, “ilahi karmaşa”da bir matematikti ve insanoğlunun en büyük hatası da onu sadece neticeler yaratan bir şey olarak görmesiydi. Oysa insanın yaptıkları kadar yapmadıklarını da, seçtikleri kadar seçmediklerini de, oldukları kadar olamadıklarını da içine alıyordu kader. O, zaman boyunca uzanan, yani geçmişten gelip dört nala geleceğe doğru ilerleyen düz bir çizgi değildi. Kader bir döngüydü. İçinde neticeler barındırdığı kadar, görülmemiş, gizli kalmış sebepler de barındırıyordu. Bitişlerle olduğu kadar başlangıçlarla da doluydu. Tek mesele kaderi okumakta, okuyabilmekteydi. Aşçıbaşının ve yeryüzünde daha bir çok insanın yaptığı gibi kaderin sadece tek bir kısmına bakıp kalmak, insanın kendisinin bir girdaba hapsetmesiiydi sadece. Oysa önemli olan döngünün bütününe bakabilmek, zamanlar, mekanlar, insanlar ve olaylar arasında kendi bıraktığı izleri sürebilmekti. Bunu yapabilmek, bu ilahi matematiğin içine gizlenmiş denklemleri belirgin kılıyor, elinizden alınanlar kadar önünüze sunulanları da görebilmenizi sağlıyordu.
Reklam
8/10
9 günde okudu
·2026 29. kitabı
Yaburnee
Yani bu kitap hakkında duygu ve düşüncelerimi nasıl anlatabilirim bilmiyorum.
Sarsıcı, depresif ama Ayfer Tunç’un kendine özgü anlatım tarzı ve zengin Türkçe’siyle okuması oldukça keyifli diyebilirim.
Kitapta 3 bölüm var. 1. bölüm Umut isimli gen hastalığına sahip ve ölmekte olan bir erkeğin agzından anlatılıyor ve Umut’un bölümleri 1,3,5,7 diye tek sayılarda ilerliyor.
2. bölüm Sanem isimli Amerika’da yaşayan bir mimar kadın ağzından anlatılıyor ve Sanem’in bölümleri 2,4,6,8 diye çift sayılarda ilerliyor.
3. bölüm ise bir Umut’un bir Sanem’in ağzından değişen paragraflarla ilerliyor tek bölüm zaten birkaç sayfadan oluşuyor.
Kitabın beni etkileme nedeni basit bir aşk anlatımından ziyada aralarda serpiştirilmiş hayata, acıya, sevgiye ve aşka dair düşünmeye iten felsefi paragraflar olması kesinlikle. Kabul ediyorum ki kitabın ilk bölümü oldukça sıkıcı ve zor aktı. Çünkü Umut birbirinden bağımsız şeyleri ordan oraya atlayarak ve pek açıklamayarak anlatıyor. Ama Sanem bölümüne geldiğimde sayfalarda nasıl ilerlediğimi anlamadım ve bir solukta bitirdim.
Kitap tam yağmurlu, depresif hava kitabı. Yazın okumak bu duyguyu vermeyebilir.
Kitabı Ayfer Tunç seven herkese gönülden öneririm.