büşra
@busra64874
3 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Ben Kirke
Buradan bütün anne babalara sesleniyorum. Çocuklarınızı kusurları yüzünden dışlamayın, onları yalnız bırakmayın...Bu mitolojik bir kitap...Tanrılar dünyasında küçük bir kız... Ailesi tarafından dışlanan, yalnızlığına çekilen Kirke...Hassas, kırılgan ve yüreği sevgi dolu bu küçük kızı çok seveceksiniz... Anne babası Kirke'yi beceriksiz ve çirkin bulur. Küçük kız ezik bir çocuk olarak yetişir. Her zaman kendi yalnız dünyasına takılır. Kirke büyür ve bir genç kız olur. Çirkin olduğu için erkekler onun yüzüne bile bakmazlar. Bir gün sahilde dolaşırken yoksul bir balıkçı ile tanışır. Kirke ona büyü yapar ve Tanrı olmasını sağlar. Fakat akrabası olan Skyilla adında bir genç kız sevdiği adamı elinden alır. Kirke bu genç kızı büyü yaparak bir canavara dönüştürür. Sonra dayanamayarak yaptıklarını büyülerini ailesine bir bir anlatır. Babası bunları duyunca kızını ıssız, kimsenin yaşamadığı bir adaya sürgün eder. Kirke artık yapayalnız kalmış ve kendi başına ayakları üzerinde durmaya çalışan bir kızdır. Babası ona hiçbir konuda yardımcı olmaz. Kirke otlardan kendine yemekler yapar, yalnızlığını gidermek için hayvanlarla konuşur onlarla arkadaş olur. Tanrılar dünyasında yaşasa da o, hassas kalbi ve kimsesizliği ile başbaşa kalmıştır işte. Üstelik sevmek ve sevilmek isteyen bir genç kızdır. Fakat yüreği bomboştur. Acaba ilerleyen günlerde Kirke'nin başına neler gelecek? Yalnız bir kadın olarak ayakta kalabilecek mi? Bütün bunları kitabı okuyup göreceğiz. Kitap mitolojik olmasına rağmen bir genç kızın yüreğine dokunuyor ve onun dünyasına bizi çekiyor. Dili yapmacıksız, sade ve akıcı. Anlatımı süssüz, edebi, gerçekçi ve içten. Ben bu kitabı okurken kendimi Kirke'nin yerine koydum. Onunla ağladım, onunla güldüm ve hatta aşık oldum. Tek başına bir çocuk, bir genç kız ve bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mis gibi bir kitap. Kesinlikle öneririm.
En sevdiğim şiir ektedir :
Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sende hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen bayan Nihayet , sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olamam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum orda oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş bir ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Kitabı okurken ihtiyar balıkçıda hep kendimi gördüm. Hikayenin kahramanını ve balığı değiştirip kendi hayatınıza uyarladığınız zaman, aslında balıkçının değil hepimizin hikayesinin böyle olduğunu fark ediyorsunuz. Pes etmeden bir şeyler için mücadele ediyor, çabalıyoruz. Yeri geliyor düşüyoruz, ellerimiz kanıyor bizim de.. Ama uğruna çabaladığımız durumun hayali bize güç veriyor.
İhtiyar balıkçı romanında, balıkçılık yapan ama artık ağına tek bir balık düşüremeyen yaşlı bir balıkçının hikayesi ele alınıyor. Balık tutamadığı için yaşadığı çevre tarafından beceriksiz, yetersiz görülüyor. Öyle ki çırağının ailesi bile çırağını onun yanından alıp başka birine veriyor. Ama vefalı çırağı ile yaşlı adam arasında güçlü bir bağ oluştuğundan görüşmeye devam ediyorlar.
İhtiyar, bir gün hep düşünde gördüğü balığı yakalama ve kendisiyle ilgili oluşan olumsuz düşünceleri yok etme arzusuyla balığa çıkmaya karar veriyor. Uzak sulara gidip şansını burada deniyor. Ağını atıp büyük bir balığın yakalandığını fark edince içinde yeşeren umutla bekliyor. Yaşlandığı için eski gücü olmadığından balığı yakalayabilmesinin tek yolu balığın yorulmasını beklemek oluyor. Günlerce uğraşıyor ve sonunda balığı öldürmeyi, yakalamayı başarıyor. Ama asıl zorluk bundan sonra başlıyor. Köpek balıkları ve susuzlukla mücadele etmesi gerekiyor. Hikayenin bu kısmında hep biz insanların hayatını görüyoruz. Uzun uğraşlar, çaba, mücadele ve ardından gelen "Başardım" düşüncesi... Lakin başardıktan sonra da yeni uğraşlar, mücadeleler baş gösteriyor.
Bu kitabı okurken sadece bir balıkçının hikayesini değil, aslında kendi hikayenizi de göreceksiniz. Eğer sadece bakan değil, aynı zamanda görenseniz kesinlikle çıkaracağınız çok ders olacaktır.
