yavaş yavaş yürürken, dillendiremediğim hoşçakalı
hissettim — elvedayı değil.
elvedada tatlı bir tereddüt tanısı var. hoşçakal kısa ve nihai, geçmişi geleceğe bağlayan ipi koparabilecek kadar keskin dişli bir sözcük.
bir kadının bir tek temiz yaşantısı olması gerektiği, oysa bir erkeğin biri temiz öteki kirli iki yaşantısı olabileceği düşüncesi beni çileden çıkarıyordu.