Gazzali, tabiatçı ilim zihniyetinin vazgeçilmez prensiplerinden olan causalite karşısına, nasslarda en açık ifadesini bulan yaratma fikrini, dolayısıyla zorunsuzluğu (contingence) çıkarmaktadır.
Tehafütü'l Felasife'de akılcı filozofların fikirlerini sağlam delillere dayanarak eleştiren Gazzali, vahyin nihai hakikatine ulaşabilmek için tek yol olarak tasavvufu gösterir.
Süje'nin rolünü mutlaklaştırarak estetiği psikolojinin bir dalı haline getiren einfhlüng görüşü, sanat eserini bütün yönleriyle açıklayacak bir güce sahip olmamakla beraber, daha önce süjenin rolünü hiç hesaba katmayan anlayışların eksik taraflarını göstererek estetiğin alanını genişletmiştir.