Büşra Günay

Belki çocukça bir fikirdir, felsefe kitaplarında yer yoktur ama ben saadeti ikiye ayırırım. Başkalarından alınan saadet, başkalarına verilen saadet. Benim için hakiki saadet başkalarına verilen saadettir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bu bedbinliğe rakıdan iyi ilaç yok sanıyorum. Mamafih bir çare daha var ama, yazmaya değil düşünmeye bile cesaret edemiyorum. Neyse, kalsın…
İnsanlar hiçbir vakit Istırap çektikleri zamandaki kadar güzel olmuyorlar.
Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini ele almak kafidir… Şimdi anlıyorum ki değilmiş üç Yollar görünmez kayalarla doluymuş… Onlara çarpmamak lazımmış… Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolunu değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını fark edemezmiş… Ta kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar… 
Sayfa 77·Kitabı okudu
Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır