Ya kahraman olacaktım ya da çamur... Ortası yoktu. Bu öldürüyordu beni işte, çünkü çamurun içindeyken, ileride bir kahraman olacağımı düşünerek avutuyordum kendimi. Oysa kahraman, çamuru örtebilirdi: sözgelimi olağan insanın çamurlanması utanılacak bir şeydi, ama bir kahraman, çamura bulanmayacak kadar yüceydi, dolayısıyla çamura bulabilirdi.