Büşra Kufacı
@busrakfc
"Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim."
-Cemil Meriç
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zaman donmuş, her şey donmuş, dün yok, yarın yok, sadece şimdi vardı. Sonsuz, kopkoyu bir şimdi, bütün ağırlığıyla üzerimize çökmüş, çiçek açmaya teşne genç kız kalbimizi kurutmuş, bizi kapısız, penceresiz bir ağrının içine gömmüştü.
Annemin cenazesinden sonra, ben on altıydım, Handan on sekiz, anne tarafından akrabalarımız, ölüm salgın bir hastalıkmış ve ondan korunmak için hızla tüm izleri yok edip olay yerinden uzaklaşmak gerekiyormuş gibi, bizi birilerinin yanına verip, evi bir an evvel kapatma niyetiyle seferberlik ilan etmişlerdi.
“Baba, görüşürüz” dedim ona en son. Dokuz sonbahar, dokuz kış, dokuz ilkbahar önce bir yaz gecesi. Bazı kışlar çok soğuk geçti, bazı yazlar dediklerine göre son bilmem kaç yılın en sıcak yazıydı. Ağaçlar büyüdü. Göller kurudu. Bazı akarsular denize dökülmekten vazgeçti. Bir sürü hayvan türü yok oldu. Yenileri keşfedildi. Saçlarım defalarca uzadı, hayatımdaki mutsuz manevralardan nasibini alarak defalarca aniden kısaldı. Alnım kırıştı. Milyonlarca beyin hücrem öldü. Eğitim sistemi altı kere falan değişti. Otuz kere sandığa gidildi. Memlekette taş üstünde taş kalmadı. Aşklarından ölüp biten ablamla eniştem bile boşandı.
Bizse hiç görüşmedik babamla.
"Ben hayatta yaptığım her şeyi babam beni görsün diye yapmış olabilir miyim?"
...
"belki de bütün yaşam kavgam ona sesimi duyurmak, 'Bana bak, baba baksana neler yapabiliyorum ben' demek olabilir mi?"