Büşra Küsken
@busrakusken
Eğitim; duygularını yönetebilme becerisi kazanmaktır!
Şu anda okuduğu kitap
Geleceğin HaritasıEdebiyat
Çocukluk hiç bitmez.. Yaşımız ilerler, saçımıza aklar düşer ama o hep oradadır. Kalbimiz kırıldığında, kendimizi kimsesiz hissettiğimizde döndüğümüz yer yine orasıdır; çocukluğumuz. Çocukluğumuzu anlamadan, bugünümüzü doğru yorumlamamız pek de mümkün değildir.
Yaşadığımız her şeyin bir etki gücü vardır. Geçmişe dönüp bakarken sadece büyük travmalar aramamız doğru olmaz çünkü sıradan gibi görünen küçük anların da zihnimizde nasıl izler bıraktığını anlamaya çalışırız. Bu, varılacak yer değil de daha çok yolda olma hali gibidir ve farkındalık sürecidir. Bu süreçte kabulün gelebilmesi için önce anlamak gerekir. Mesele, dünün bugüne etkilerini, bugünkü hayatımıza yansımalarını anlamaktır. Günlük yaşam tetiklenmelerinin algoritmasını okuyabilmektir. Bir durum, bir kişi, bir davranış bizi normalden daha fazla zorluyorsa, muhtemelen geçmişte yaşadığımız hisleri hatırlatıyordur bize ve zihnimiz bağlantıyı çoktan kurmuştur. Böyle durumlarda yalnız kalmak, kendine dönmek, iç dünyaya bakmak; zaaflarımızı fark etmeyi, zorlandığımız anları, acıyan yerlerimizi, tetiklendiğimiz noktaları görmeyi sağlar. Bunlarla karşılaşmak, yüzleşmekten kaçınmamak insanı duygusal anlamda olgunlaştırır. İçe bakış hayata yerleşmeyi, duygusal olgunluğu, nasıl yaşayacağımızı, kendimizi ve diğerlerini nasıl gözeteceğimizi anlamamızı, doğru referans noktalarını bulmamızı sağlar çünkü duygularımızı yönetme biçimimiz, problem çözme tarzımız, geçmişten getirdiğimiz duygusal miraslarımızdır. Duygularını düzenlemek, hazzı ertelemek, doğru zamanlarda doğru kelimeleri bulmak, sabretmek, koşulları ve zamanı gözetmek, hayır kelimesine tahammül etmek de duygusal olgunlukla ilişkilidir. Zor durumlarla, karmaşık duygularla baş etmemizi sağlayacak sosyal, duygusal becerilerimiz ise zaman içinde gelişir. Yaşadığımız
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kusur, Kusursuzluğu AramaktırEdebiyat
Dert insana daima yol gösterir. Her kötü deneyim diğer elinde bir dersle, hediye ile gelir. Ama biz acıya o kadar odaklanırız ki dersi de görmeyiz, hediyeyi de.. Her sonuç ya da deneyim, onu algılama ve yorumlama kabiliyetine göre değişir. Burada mesele senin algı kabiliyetindedir, yorum yapabilme becerindedir, değerlendirmeyi yapan yüreğinin gücündedir.
İnsan eylem halindeyse, bir şeyler yapabilmenin peşindeyse, öğrenmek, çalışmak, gelişmek için çabalıyorsa her yıl yaş alır, gelişir ve büyür. Tecrübesi, bilgisi, becerileri gelişiyordur. Böylece hayatı anlamlandırma, hayattan tat alma becerisi gelişir ve ölümle ilişkisi de değişir. Yaş alarak büyüyen ve hayattan daha büyük tatlar almayı keşfeden insanın ölümle sorunu olmaz bu nedenle ölmekten de korkmaz. İnsan kendini eksik ve yoksun hissetmekten ziyade bu duygularının yok olması için çabalamalıdır çünkü eksiklik zannettiğin şey belki de asıl gücündür. Kendini güvensiz hissettiğin her şey senin en büyük yeteneğini ve gücünü ifade edebilir. Eksiklikleri, kusurları, engelleri ve gücü avantaja dönüştürmeye yönelik bir algıyla hayata devam edersen ne yenmek zorunda kaldığın rakiplerin olur ne de kazanman gereken bir müsabaka, sadece hedefine yürüyor olursun sükûnetle.. Karamsar olmak zor değil, zor olan fırtınadan sonra gökkuşağı gibi gülümseyebilmektir. Duygularındaki olumlu değişim insanın kendisi için yapabileceği en büyük katkıdır. Bir gönül bile kırmayacaksın şu hayatta çünkü vicdan karanlık, dipsiz bir kuyudur, baş edemezsin onunla, hesaplaşamazsın içindeki uçurumla. Yunus Emre’nin de dediği gibi “Bir gönül kırdınsa şu kıldığın namaz, namaz değildir.” Aldığın nefes bile sinmez içine sonra. Başkasını mutlu etmeyi başaramamış bir insanın, kendini mutlu ederek hayatını anlamlandırması ve huzurlu olması pek de mümkün
Şiir Yazmak Hünerdir, Şiir Gibi Yaşamaksa MarifetEdebiyat
Taze bir umut ısmarladım yüreğime, taze bir başlangıç. Bir serçenin gözyaşları kadar sahici, bir kırlangıç aceleciliği kadar kıymetli. Bu umutla çoğalttım duygularımın her zerresini, lâkin utandım ifade edemediğim hislerimden..
Huzur, yangın yerine dönmüş hayatımızda, gönlümüzü selamete erdirmek için, her şeyi yaptıktan sonra İbrahimî bir teslimiyetle sadece Allah’tan beklemektir. Yani ki huzurun anahtarıdır sabır. Yaşamdan öğrendiklerimiz sabrımızın eseridir neticede. Ki insanoğlunun oluşturduğu bu nadide esere karakter ismini vererek taçlandırırız değerlerimizi. Her zaman, her olay ve durum karşısında doğruluk ve dürüstlükten ayrılmadığımız takdirde bu değerlerin hakkını vermiş sayılabiliriz. Karakter ise düşüncelerimiz de dâhil olmak üzere günlük alışkanlıklarımızın ortak bileşiminden meydana gelir. Dürüst bir insan olmak ve karakter değerlerimizi güçlendirmek için hayatımızda her zaman kararlı bir şekilde doğru tercihler yapmak zorundayız çünkü hayattaki en büyük zenginliğimiz dürüstlüğümüzdür. Dürüst insan olarak toplumdaki diğer insanların hak ve hukuklarına saygılı olmanın ön koşullarından biri de empati yapmayı bilmektir. Empati yapabilmeyi başaran insanlar, kendini diğer insanların yerine koyarak meseleleri onların penceresinden de görebildikleri için duygusal zekâ açısından da ileri seviyede olurlar. Empati yaparak yaşadığı her şeye şükretmeli insan çünkü insan olmak yaratılan her şeye O’nun nazarıyla bakmak ve hürmette bulunmaktır. Bu adımları atabilmek için de yapmamız gereken ilk hamle kanaat etmektir. Kanaat, tükenmez bir hazinedir. Kanaat eden aziz olur, hırslı olan da zelil olur. Kazanmak için her yol mubahtır anlayışı, ruhumuz ve hayatımız üzerinde çok yıkıcı bir etkiye sahiptir. Yardımseverlik ise insandaki olgunlaşmanın ve merhametin bir
BAKTIĞIN AÇIEdebiyat
İyilik vicdanımızın sadakasıdır. Daha sonra gelecek olan eylemlerin ön koşulu budur. Hüzün dolu bir yüreğe tebessümle yaklaşabilmektir.
Düşüncelerimizin hareketlerimizi yönlendirerek hayattan elde edeceğimiz başarılarda büyük önem arz ettiğinin bilincinde olmak, her bireyin unutamayacağı nitelikte kaçınılmaz bir gerçek. Arada sırada kendini önemsiz hissettiğinde, öz güvenin kırıldığında, insanların haksız eleştirilerine maruz kaldığında geçmişte yaptıklarına bakarak ne kadar büyük işler başardığının hakkını kendine vermelidir insan. Yaşayacağın harika güzellikler, başaracağın muhteşem işler, kazanacağın şampiyonluklar gerçekleşmek için seni beklerken asıl önemli hususun vazgeçmemek olduğunun farkında olmak gerekir. Her ne yaşarsak yaşayalım, yeniden başlayacağımız o günün bugün olduğunun bilinci tartışılmaz bir gerçektir. Bu bilinci oluşturabilme açısından insanlar dört türlüdür: Kimi bilir, bildiğini de bilir. Bu alimdir, ona uyun. Kimi bilir ama bildiğini bilmez. Bu uyuyor, onu uyandırın. Kimi bilmez ama bilmediğini bilir. Bu eğitime açıktır, eğitin. Kimi bilmez ve bilmediğini de bilmez. Bu cahildir, ondan uzak durun. Yeniden başlarken unutmamamız gereken en önemli duygulardan birisi ise saygıdır. İnsanların yaşamlarına ve duygularına saygılı olarak sürekli yeni hayatlar öğrenmek, başka bakış açısına sahip insanları anlamaya çalışmak hem inanç sistemimizde sürekli tavsiye edilen hem de varlık nedenimizde doğru orantılı olan bir eylem bütünlüğüdür. Başarı bile sadece ama sadece bununla ilgilidir. Kimi akademik olarak yolu almış kimi de duygusal olarak varlığını ispatlamıştır. Hayata bakış açınız değiştiğinde, vücudumuzdaki her aza hatta her hücre buna uyum sağlayacak ve muhteşem bir senkronizasyonla eşsiz bir müzik sesi her yanı kaplayacaktır çünkü bakış açısını
GELİŞEN ÇOCUKEdebiyat
Yetişen her yeni kuşakla birlikte, onları yetiştiren anne ve babalardan da beklentiler artıyor. Toplumun gelişmesi için öncelikle ailede demokratik bir yapı kurulması şart. Bunun yolu da, anne ve babaların geçmişten gelen korku kültürü kalıplarından kurtulmaları ve onur eşitliğine inanan sağlıklı gelişmiş bireyler yetiştirmeleridir.
Çocukluk yaşam köklerinin oluştuğu, inşa edildiği dönemdir. İnsan yaşamının en önemli dönemidir. İnsanın anavatanı çocukluğudur. Bu durumda bilen, anlayan, seven gözlerle yaşama bakmak kendi elimizdeyken 
Geliştiren Anne-Baba olmak için kendimizi ve çocuğumuzu tanımamız, beklentilerimizi, niyetimizi keşfetmemiz; değerlerimizi ve aile ilişkimizi sağlıklı tutmamız önemlidir. Güler yüzlü, sakin, güvenen, hayata ve ailesine şükür duygusu içinde bakan bir anne, baba olmak çocuklarımıza verebileceğimiz en büyük armağandır; ki çocuklar böyle bir armağanı sonuna kadar hak ediyorlar. Çocuklarımız da bizim kadar değer görmeye ve sevilmeye layıktır. Sevdiğimiz insanların da gerçeği bilmeye hakları vardır, beyaz da olsa yalan söylenmiş bir insan sevilmeyen insandır. Bu nedenle onlara karşı her daim dürüst olmayı unutmamalıyız ve onlar büyürken insan yaşamının en büyük gereksinmelerinden biri olan özgürlüğü ellerinden almamalıyız. Çocuklarımıza inanç ve yaşam amaçlarını dayatmadan kendimizinkini keşfetmeli ve yaşamalıyız. O da yüksek ihtimalle aynısını yapacaktır ama kendisinin bunu tercih ederek özgür kalmalarına önem vermeliyiz. Akıllı anne-baba çocuğunun hem toplumsal hem de bireysel yönünü geliştirmeye dikkat eder. Her etkileşimde çocuğa iki mesaj birden verilmelidir; biri kendi bireysel varoluşuyla ilgili, diğeri ilişkide olduğu diğer insanla ilgilidir. Böylece çocuk zaman içinde diğer insanların da kendisi gibi önemli, değerli, güvenilir, sevgi ve saygıya
Geliştiren Anne-Baba olmak için kendimizi ve çocuğumuzu tanımamız, beklentilerimizi, niyetimizi keşfetmemiz; değerlerimizi ve aile ilişkimizi sağlıklı tutmamız önemlidir. Güler yüzlü, sakin, güvenen, hayata ve ailesine şükür duygusu içinde bakan bir anne, baba olmak çocuklarımıza verebileceğimiz en büyük armağandır; ki çocuklar böyle bir armağanı sonuna kadar hak ediyorlar. Çocuklarımız da bizim kadar değer görmeye ve sevilmeye layıktır. Sevdiğimiz insanların da gerçeği bilmeye hakları vardır, beyaz da olsa yalan söylenmiş bir insan sevilmeyen insandır. Bu nedenle onlara karşı her daim dürüst olmayı unutmamalıyız ve onlar büyürken insan yaşamının en büyük gereksinmelerinden biri olan özgürlüğü ellerinden almamalıyız. Çocuklarımıza inanç ve yaşam amaçlarını dayatmadan kendimizinkini keşfetmeli ve yaşamalıyız. O da yüksek ihtimalle aynısını yapacaktır ama kendisinin bunu tercih ederek özgür kalmalarına önem vermeliyiz. Akıllı anne-baba çocuğunun hem toplumsal hem de bireysel yönünü geliştirmeye dikkat eder. Her etkileşimde çocuğa iki mesaj birden verilmelidir; biri kendi bireysel varoluşuyla ilgili, diğeri ilişkide olduğu diğer insanla ilgilidir. Böylece çocuk zaman içinde diğer insanların da kendisi gibi önemli, değerli, güvenilir, sevgi ve saygıya