Büşra Sevinç
@busralb
26 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Ey çatlayan tohumun hengamesi!
İnsan, gülümsemeyi
Ve ürün kaldırmasını bilir
Çünkü derbeder bir okul çantasından
Serin ve sevişli bir ırmağa girilir
Reklam
Göğsümde serinleyen akçıl kuşların
esirgeyen bağışlayan DİRENMEnin adıyla
İndir koynumun yılgısını mor bulutların ordan
İndir, indir de
Geceleyin dupduru bir iniltiyi
Bağrımdaki sağırlıkla değiştirmeye doğru-
Fırlamayım, bıktım tanımlanmaktan.
Aşk —bir tanım değil midir—
kusturucu güzellikler ardından.
Ey irin mutluluğu!
Ey durmayıp ağrıyan kemiği usumun!
Uğunursam beni hazdan delirten hayvanın ortasında
ben koşarken derelerde birikirse çocukluğum,
piçliğim birikirse sesimin o hıncahınç boşluğunda
coşkunun en sağlam atıyla geliyorum
sövgüm büyüyor, ağartıyor günümü.