BÜŞRA
@busrasu_
"Yazgımda, sevinç borçlu olduklarımı üzmek varmış." (133)
Spoiler içerir!!
Kitabın büyük bir bölümü Werther'in, arkadaşı Wilhelm için yazdığı mektuplardan oluşuyor. Werther yaşadığı ruhsal bunalımı aşabilmek için yolculuğa çıkar ve gittiği yerde imkansız aşkı Lotte ile karşılaşır. Lotte imkansız aşktır çünkü Albert ile evlidir. İçinde olduğu bunalım üzerine böyle bir şey yaşaması Werther'i intihar düşüncesine daha çok yaklaştırır. Öyle ki Lotte'nin şu sözleri; "Ah, yaradılışınız neden böylesine hiddet dolu, dokunduğunuz her şeye niçin böylesine gemlenemez bir bağlılıkla tutuluyorsunuz?" sözleri Werther'in intihar düşüncesini netleştirmesine sebep olmuştur. Kitap sonunda Werther sağ gözünün üstünden kendini vurarak intiharını gerçekleştirmiştir. Mezarı mektubunda istediği gibi ıhlamur ağaçlarının yanına gömülmüştür.
Alman edebiyatına ait güzel bir roman. Okuyacaklara tavsiyem kitap başlarında biraz sıkılabilirsiniz ama bırakmayın okumayı. Öyle ki o dönemde Werther çok sevilmiş hatta giydiği mavi frak, sarı yelek ve çizmeleri o yıllarda moda hâline gelmiş. İyi okumalar, sevgiyle kalın.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitabı daha önce de okumuştum. Her okuyuşumda kafamda beliren bir soru var. "Acaba hayvan çiftliğini okuyupta sevmeyen var mı?"
Kitap, ilk olarak 1945 yılında İngiltere'de yayımlanıyor. Yayımlandıktan kısa bir süre sonra da ciddi bir başarıya ulaşıyor. Eser fabl tarzında siyasi hiciv romanı. İlgi gören yanı ise alegorik bir eser olması. Yani kitaptaki her hayvan bir insan tipini simgeliyor.
Eser, adında da tahmin edilebileceği üzere bir çiftlikte geçiyor. Çiftlikte yaşayan ve bu kitabında başkarakterleri olan hayvanlar kendilerini sömüren insanlara ve mevcut yönetime başkaldırırlar. Başkaldırı başarı ile sonuçlanır ve dolayısıyla çiftlik artık hayvanlarındır. Hayvanların amacı aslında daha eşitlikçi bir topluluk oluşturmaktır. Verdikleri emeğin karşılığını alabilmek, daha çok yemek yemek, daha çok dinlenebilmek vs. Bu amaçla çıktıları yolda daha baskıcı bir yönetimle karşı karşıya kalırlar.
Kitapta en sevdiğim karakter Boxer oldu. Boxer güçlü ve çalışkan bir at. Çiftlik için yel değirmeni yapılırken aşırı çalışmaktan hasta düşüyor. Çiftlikten tedavi edilmesi üzere gideceği söyleniyor ama onu alan üzerinde "At Kasabı" yazan bir araba. Yöneticiler tarafından diğer hayvanlara bir yanlış anlaşılma olduğu söyleniyor ve hayvanların buna inandırılması sağlanıyor. Boxer'e ne olduğu apaçık ortada aslında ama yöneticilerin muhteşem bir manipüle yeteneği mevcut :)
Kısaca kitap çok güzel ve muhtemelen okuduktan sonra bakış açınız değişecektir. Aramızda okumayan 3-5 kişi varsa mutlaka okuyun derim. Teşekkürler :))
Spoiler içerir!!!Edebiyat
"Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona. Sonra ikisi de yok olup gitti."
Kitap yedi sekiz yaşlarında küçük bir çocuğun etrafında geçiyor. Kitap boyunca ismini öğrenemiyoruz çocuğun. İsimsiz, anne ve babası tarafından terk edilmiş, dedesi ile yaşayan bir çocuk. Hayatta en büyük desteği ve koruyucusu dedesi. Üvey ninesi tarafından aşağılanmaya, hakaretlere maruz kalır ve neredeyse her gün çocukları olmayan Orozkul eniştesinin Bekey teyzesini dövmesine şahit olur çocuk. Bu kadar travma etkisi yaratacak olaylar içinde o sadece dedesinin anlattığı hikâyelerle mutlu olur ve bu hikâyeleri de sadece yine dedesinin ona aldığı okul çantasına anlatır. Çantası ve dürbünü onun en yakın arkadaşıdır. Sık sık onunla Karavul dağının tepesine çıkar Isık-Göl'ünün masmavi sularında, bacaları tüten, uzun, beyaz gemiye bakıp hayal kurar çocuğumuz. Babasının bu beyaz gemide çalıştığını bir yerlerden duymuştur ve bir gün onun yanına vücudu balık, kafası insan olarak gidebilmektir en büyük hayali. Bir gün çok hastayken bu hayalini gerçekleştirir çocuk kahramanımız. Isık-Göl'ünün soğuk sularına balık olacağım diye bırakır kendini.
Bu kitabı ikinci okuyuşum. Her okuduğumda sanırım aynı etkiyi hissedeceğim üzerimde. Daha doğar doğmaz sırtlanmış bütün yükleri, koskoca dünya da onun seven sadece dedesi var. Hayat bir hayli zor onun için. Bu kadar sıkıntı içerisinde asla merhametini kaybetmiyor. Teyzesi ve eniştesinin bir bebeği olması için dua ediyor, ormandaki ağaçlar için "ormanda gezer, korkmasınlar diye herbirini okşardım." diyor. Merhametinin yanında çocuksu saflığı da var kendisinin bir balık olabileceğine inanıyor. Gerçekten güzel bir roman. Bu kitabı ve Cengiz Aytmatov'un diğer kitaplarını bence herkes okumalı.