Büşra Yılmaz

Büşra Yılmaz
@busraylmz002
Şimdi kimseyi düşünmüyorum, sözcükleri bulmak için bile çabalamıyorum. Kimi zaman hızlı kimi zaman yavaş bir şeyler akıyor içimde: Dokunmuyorum, bırakın gitsin. Sözcüklere bağlanmadığım için düşüncelerim çoğu zaman karmakarışık.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sık sık düşünen biri olmadığımdan, farkına varmaksızın, içimde bir yığın ufacık başkalaşım birikir ve sonra günün birinde gerçek bir devrim ortaya çıkar.
Savaş barıştır, özgürlük köleliktir, cahillik güçtür.
Artık korku, nefret ve acı vardı, soygu duygulara, derin ve karmaşık acılara rastlanmıyordu.
İnsan, ardında tek bir iz bile, bir kağıt parçasına karalanmış tek bir adsız sözcük bile bırakamadıktan sonra, geleceğe nasıl seslenebilirdi?