ENGEL BEDENDE DEĞİL ZİHİNDEDİR
Bu kitabı ikinci okuyuşum.Kitabı ilk önce yazarını tebrik ederek yazmaya başlamak istedim.Yazar geçirdiği havale sonucu %99 engelli bir birey oluyor, kullanabildiği tek yer sol elinin işaret parmağı ve bu kitabı bu zorlukla yazmış.Düşünüyorum da biz bu konu da çok benciliz, kendimizde olan şeylerle değil de olmayanlarla ilgileniyor ve isyan ediyoruz.Yazar bana ne olursa olsun bu Allah'ın sana verdiği bir sınav olduğunu daha iyi öğretti.Kitap muhteşem filan demeyeceğim ama insanın ruhuna dokunan bir kitap olmuş, acaba sen halinden şükrediyor musun yoksa isyan mı ediyorsun? Yazarın hayata bakış açısı ve azmi beni gerçekten daha çok çalışmam gerektiği düşüncesine itti. En çok sevdiğim şey kitabından gelen gelirle annesine ev alma isteği, en mutlu olduğum ve hüzünlendiğim yer oldu sanırım.Kitaptan sakın çok şeyler beklemeyin ama kesinlikle alın okuyun derim. Kitapta anlatıldığı gibi sende bir engelli adayısın. Beklemediğin anda karşına geliverir.Demem o ki isyan değil de Rabbi'ne şükret.