İnsan doğduğu anda kördür ve yaşamının büyük bir bölümünü kör geçirir. Kimi tam yaşamı sona ererken görmeye başlar, kimi ise bir gün beklenmedik bir anda bir farkındalık anında. Var olan en büyük sır, en büyük hakikat hep gözlerimizin önünde ama biz madde dünyaya o kadar kendimizi kaptırmış ve biz sandığımız şeylerle o kadar haşır neşir olmuşuz ki, kör olduğumuzun farkında bile değiliz.
Neden erkek kardeşlerine tanınan hakların kendilerine tanınmadığını sorgulamayan bir kuşaktık biz. Kadın evleneceği kişiye saklamalıydı kendini, erkek ise o vakte kadar konabildiği kadar dala konmalıydı. Erkeğin elinin kiri oluyordu kadın için ahlaksızlık sayılan her şey.