Büşra
@bussdmrdzn
Kelimelerin ilişkilerini seviyorum, bazen ihanete ortaklık etseler bile'
Kitabı elime aldığımda sıçanlara anlam yükleyemedim, çok dikkatimi çekmişti açıkçası ama o kadar yerinde karşıma çıktılar ki sıçan yerine ne olabilir diye düşündüm gerçekten okurken. En çok aklımda kalan cümle ise doğal olarak " iki kere iki dört eder diyebilmektir özgürlük " oldu sayfalar ilerledikçe yerini iki kere ikinin bazen 5 hatta 3 bile ettiğinin nasıl zihne yerleştirildiğini düşünmeden edemedim açıkçası. Her geçen günün , değişen sayfalar gibi özgürlüğümüzden bir şeyler eksilttiği düşüncesi nasıl da belirdi zihnimde. Umarım önümüzdeki 1984-lerde iki kere iki hep dört olarak kalır..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölümün sürekli birileri tarafından insan zihnine sokulması, vücudun her bir hücresini yeşertiyor adeta. Aynı zamanda insanların iç dünyalarının kalitesinden de bahsediyor, delirmek ya da akıllı olmak her ikisi de birbirinden görünmez bir çizgiyle ayrılıyor, her iki tarafta da olabiliyor insan denilen yaratık. Toplum tarafından empoze edilen 'değerleri' bir kez daha gözden geçirmek gerekiyor galiba. Kesinlikle okunması gereken bir kitap. Birçok bölümünde kendinizi görüyorsunuz, Veronika, sanki soyut bir aynası zihinlerimizin..
Ah Yusuf!
Hayatın nasıl başladığının ve nasıl devam ettiğinin gayet görünür bir "zincirle" birbirine bağlı olduğunu hissettirdin. Ölümle başlayan ve yine ölümle devam eden bir yaşam öyküsü..
Umarım dağların ardında bir yerlerde aradığını bulmuşsundur
ve toprağa verdiğin Muazzez, sonsuz olsun hatıralarında..
