Pensan

İçimdeki duygu gelgitini, hayatın ritmi olarak görüp onun keyfini çıkarmak istiyorum. Devasa karanlığın içinde yürüyüp uzun süre altında durabileceğim bir parça gün ışığını bulabilen türden biri olmak istiyorum.
Sayfa 117
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Acı ve rahatsızlığın her zaman, çevreme zahmet veya rahatsızlık vermek demek olduğunu düşündüm. Kendi acımı sansürlerdim. Rahatsız hissetmeme rağmen başkalarına nasıl göründüğümü daha çok önemserdim. Aslında katlanabilir bir şey hakkında yakınıyormuşum gibi görünmekten nefret ederdim.
"İnsan, Yazgı'nın buyruklarına karşı gelmemeli, yazgısını zorlamamalı" dedi. "Kimse zorlukları hafife almamalı."
Sayfa 229
Bir toplum en güçsüz bireyini yalnız bıraktığı anda dağılmaya başlar.
Sayfa 161
Ölüm yaşamımızın iki ucundan tutmakta: Yaşlılık ölüme, çocukluktan daha yakın değildir.
Sayfa 32