SudeŞahin
@butimarslibrary
Instagram üzerinden bilgi dolu paylaşımlar yapıyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap, Sokrates’in yargılanma sürecinde mahkemede yapmış olduğu savunmaları ve yakın dostlarıyla olan sohbetlerini içeriyor.
Bana sorarsanız, ölümü kabullenişi doğru değil! Bu düşüncelere ve düşünmek istediği günlere sahip olmak isteyen filozofların, ölümü tercih etmesini pek aydınlatıcı görmüyorum. Hele de öyle bir dönem için kaçabildiğim kadar kaçardım! Zaten bu Sokrates’e teklif ediliyor. Kabul etmeyerek, prensiplerinin devamını getiriyor.
Zehiri içiyor ve hayatı son buluyor...
Tabii zamanında böyle bir adamı kabul etmek mümkün değil. Çağa uygun olmayan görüşler getiriyor. Ortadan kaldırılmak isteniyor. Bu size çok yabancı gelmez. Günümüzdeki mevcut sisteme ve geri-kafalı zihinlere bakarak durumu sentezleyebilirsiniz.
Savunmasında, toplumda sahte bilginlerin olduğunu söylüyor:
“Ben bilge değilim ama sizin bilge sandıklarınız ise hiç değil. O halde ben ne yapayım, söylüyorum işte!” şeklinde bir ifade kullanıyor.
Sokrates, Tanrı’ya inanan bir düşünür. Hemen şu soru geliyor aklıma? Sokrates öncesi yaşayan Anaksimandros! Bu adam evrimden bahsediyor. Ondan önce yaşayan ve daha az bilgiye ulaşma imkanı olmasına rağmen, günümüze daha yakın bir sunum yapıyor. Konu Tanrı ve din değil. Zamandan ziyade, aklın gerçekliği!
Bu düşüncelerin Sokrates’e ait olduğu şüphelidir. Mutlaka ki yansıtıyor, lakin tamamen güvenilir değildir.
“Platon'un Gençlik Diyalogları ya da Sokratik Diyaloglar olarak adlandırılan eserlerinin Sokrates'in fikirlerini büyük oranda yansıttığı düşünülmektedir. Burnet Platon'un Sokrates'i açık bir şekilde resmettiğini söyler.”(Burnet, 1928: 130)
Kitapla ve merakla kalın...
Phillips, psikanaliz için büyük bir isim. Kitabı okuduktan sonra, Freud’u eleştirmelerini ve günlük hayatımızdaki arayışlarımızı incelemesini çok düşündüm. Psikanaliz okumaları yapanlar çok iyi bilir, böyle kitaplar için kafa rahatlığı gereklidir. Ne okuduğunuzu anlamadan, sayfaların bittiğini görmemek adına!
“Psikanalizin, devreye girdiği, iyileştiremeyeceği tek şey psikanalize duyulan inançtır ve bu gerçekten de önümüzde bir sorun olarak duruyor.”
Farkındalığı ve psikanalize getirdiği yorumlar gerçekten başarılı. Kısır bir döngü halinde konuşmuyor. Önemini görmediğimiz olayları, bilinçli ve bilgi sentezlemesi ile bizlere yazıyor. Sohbet ediyor ve tartışıyor.
“Endişe, risk, sükûnet, gıdıklanma, öpüşme, yalnızlık, yaratıcılık ve suçluluk duygusu arasındaki ilişki; sıkılma, fobi-teori benzerliği; bir metin değil de deneyim olarak rüya; inanç ve engeller gibi, herkesi ilgilendiren konularda çarpıcı saptamalarda bulunuyor Phillips: “insanlar yaşamlarının, olasılıklardan en çok korktukları dönemlerinde âşık olurlar.”
Yorumu yazarken, mutsuzluğumu açıklamadan yapamayacağım...
Kısa sürede, kendi değişimimi fark ettim. Psikanaliz ile! Artık okuyamıyorum ve yorum yapamıyorum. Daha doğrusu, içimden gelmiyor. Tembelleşiyorum ve kitap hakkındaki yorumum bile karamsar oluyor.
Lakin...
Psikanaliz meraklılarının, kütüphanesinde olması gereken bir kitap. Olmasını isteyenlerin, alması gereken bir kitap. Ne de olsa, her merak gereklilik gerektirmez. Kitapla ve merakla kalın.
“Saçlarımı arkaya attığımda bunu onlara sinyal gönderdiğimin kanıtı saydılar. Topuklarım ses çıkardığında onları çağırdığımı iddia ettiler.”
•
•
•
Nihan Kaya okurken; bazen bir sarayda, bazen törende, küçük bir odada, gelinlik içinde, haksızlık sessizliğinin tınısında oluyorsunuz. Bir ‘ses’ illaki oluyorsunuz!
Bir kadın olarak maruz kaldığım ithamları, söylemleri, saygısızlıkları hep duyar oldum. Beni en iyi kadın anlar, derdim. Altında kaldığımız lafları, vücudumuzun bir obje gibi algılanmasını ilk biz kınarız, dedim! Görüyorum ki kadınlar, daralan zihinlerini her gün biraz daha küçültme kararı alıyorlar. Hata bende miydi? Anlaşılmak istenmek? Bir kadın tarafından anlaşılmak istenmek?
Evet, bendeydi. Hatam; insanlardan açık bir ufuk beklemek. Haykırmalarını, susmamalarını isterdim. Görüyorum ki boyun eğmek istiyorlar. Sesini çıkaranı da sevmiyorlar, susanı överek gösteriyorlar.
Neden erkeklerin bizi anlamasından bahsetmedim? Yahu, daha kendi hemcinsim kendini küçültürken, bunu karşı tarafa nasıl anlatırım? Erkekler üzerinden konuşmayı seven bir toplumuz. O erkeği büyüten bir kadının olduğunu unutarak! Üzerinizdeki baskıların sebebi siz misiniz, çevre mi? Önemi var mı? Kadın ve erkek olmanın önemi var mı?
Sevmezler gerçekleri söyleyenleri. Kaya gibi! Kaya’nın yazdığı her satır, birer direniş! Çocukluğunuza, zihninize, gelinliğinize, sesinize, sessizliğinize, Hacer’e, Setenay’a...
Bizi de sevmezler, beni. Baskıyı ve sessizliği sevmediğimden. Kabul etmediğimizden zihinlerinizi, gelinliklerinizi, adımıza istediğiniz giyimleri!
Biz de sizi sevmeyiz. Kafeste kalan algılarınızı, gelişmeyen ve değişmeyen zihinlerinizi!
Hangi ülkede din ve bilim çatışması var ise, o ülkede böyle sorunlar vardır. Bacak arasını merak eden; anneler, komşular, teyzeler, halalar, babalar ve
