Bugüne kadar hayatın kamerası bana ağlayan çocuklar, yıkılmış yuvalar, haksızlıklar, köleler ve umarsız insanlarla dolu çamurlu sokaklar gösterdi. Yorgun, ölü gibi uyuyan, çocuk olamadan büyümüş işçi çocuklar gösterdi. Karanfilin kırmızısında kan gördüm. Yarınların hep dün olduğunu gördüm.
Mumları seven insanlar yaşadıkları anın kıymetini bilirler. Mum karanlığın içinde süzülen, narin ruhlu insanların duyabildiği, içli ve ağır bir şarkıdır. Mum yakan kadınlar, hayallerinden vazgeçmeyen kadınlardır.